Divân-ı Hulûsi: Gizli pâzâr içre

1. Gizli pâzâr içre bu pâzâr-ı aşkı kurdu yâr
Girdiler pâzârına her âşinâ bîgâne-vâr

2. Cân verip ümmîd-i vasl ile rızâya düşdüler
Eylediler her ne varsa yâr yolunda târumâr

3. Zühdünü zünnârını tâatını efkârını
Cümlesin yağmaya verip tutdular dostla karâr

4. Her ne yüzden görseler lutf u atâ kahr u cefâ
Cümlesin dostdan bilip dostdan görüp dostdan tutar

5. Şem‘in cemâl-i envârına bakıp pervâne-i cân
Bülbüli ağlatdı gül açdı yanağın zâr u zâr

6. Kimseler dermân eder sanma Hulûsî derdine
Açdı çünkü mest çeşm-i gamze-i hûn-hârı yâ

Nesre Çevirisi:

1. Sevgili, bu aşk pazarını gizli bir pazar içinde kurdu. Tanıdık bildik kimseler onun bu pazarına, yabancı gibi girdiler.

2. (Âşıklar, sevgiliye) kavuşma ümidiyle can verip sonuca rıza gösterdiler. Neleri varsa sevgilinin yoluna harcadılar, feda ettiler.

3. (Âşıklar,) ikiyüzlülüğü, bencilliği, taati, düşünceleri hepsini yağmaya verip, dost ile anlaştılar.

4. Her ne sebeple lutuf ve ihsan, kahır ve cefa görseler, hepsini dosttan bilip, dosttan görüp, dosttan sayarlar.

5. Can pervanesi, mumun nurlu yüzüne yöneldi. Gül de yanağını açıp bülbülü inleyerek ağlattı.

6. Ey Hulûsî! Derdine kimselerin derman olacağını sanma çünkü sevgili, kendinden geçmiş bir hâlde yan bakışı kan dökücü olan gözünü açtı.

Nesre Çeviren: Prof.Dr. Nihat ÖZTOPRAK