Tatlı Dil

Aslında insanlara ilk öğretilmesi gereken dil, mutlaka tatlı dil olmalı…

Beden, suret, cilt ve çevre temizlikleri kadar dil temizliği de öğretilmeli…

Çünkü bıçkın dil ve kaba üslup, tüm çirkinlik ve kötülüklerin sebebidir.

Kem söz, sahibini yansıtır; girdiği atmosferin nezahetini bozar...

Sözün En Güzel Sultanı (s.a.v.)’nın gül dudaklarından dökülen güzel sözler bunu doğruluyor:

“Edepsizlik ve çirkin söz, girdiği yeri çirkinleştirir.” 

Çirkin kelam, dilin ve insanın âfetidir.

Onun içindir ki Allah’ın Sevgilisi’nin mübarek dilinde kristalleşen şu kerim kelam boşuna değildir: “Dilini tutan kurtuldu.”

Allah’ın (c.c.), İsrâ Suresi 53. ayetindeki, çirkin sözün şeytan kaynaklı olduğuyla ilgili şu ilahi beyanı, kulaklarda daima küpe olarak kalmalı:

“Kullarıma söyle, sözün en güzelini söylesinler; çünkü şeytan aralarına girer.”

Güzeller Güzeli (s.a.v.)’nin zümrütten, inciden bile kıymetli sözü de başların tacı olmalı:

“Allahu Teâlâ, çirkin hareketler yapan, çirkin sözler söyleyen kimseden nefret eder.”

Hz. Ebû Bekir (r.a.) ne güzel demiş: “Ne söylediğine ve hangi zamanda söylediğine dikkat et!”

Ya hayır konuş ya sus!

Az, öz, yerinde, tadında konuş; yoksa sus!

“Çok konuşanı, az dinlemek lazım…” (Farabi)

Kaba ve yüksek sesle değil; alçak, ince ve tatlı bir sesle konuş; aksi takdirde sus!

Kendini değil, sesini alçalt!

“Yüksek sesle konuşanlar, ince ve hassas konuları düşünemezler.

Sürekli bağırıp çağıranlar, sessiz insanları anlamazlar.” (Nietzsche)

Konuşmasını öğrenmen gerektiği gibi, susmasını da öğren!

“İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar.

Ama en büyük ilim, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.” (Tolstoy)

Biraz da sessizliğin sesini dinleyelim ve dinginleşelim!

Susalım lütfen!

Ve unutma lütfen:

“Söz ağızdan çıkana kadar o senin esirin;

Ağızdan çıktıktan sonra sen onun esirisin!” (Mevlâna)

Keşke Darendeli Osman Hulûsi Efendi’nin dilinden döküldüğü üzere her göze diken olmasak ve dil Kâbe’sini yıkmasak:

“Allah için herkese hürmet et de sev, sevil

Her göze diken olma, sünbülü ol, gülü ol”

“Beyhude canın sıkıp

İnsanlığından çıkıp

Dil Kâbe’sini yıkıp

Bir can incitmeyesin!”