Sorumlu Ve Hoşgörülü Anne Babalar

Bir Baba Olarak Peygamber Efendimiz (s.a.v.)

Bir gün Hz. Câbir (r.a.) Peygamber Efendimizi (s.a.v.) ziyarete gitti. İçeri girdiğinde şaşırıp kaldı! Peygamber Efendimiz (s.a.v.), dizleri ve elleri yerde, torunlarını sırtına bindirmiş, odanın içinde onlara tur attırıyordu. Bu durum Hz. Câbir’in çok hoşuna gitti. Dayanamayıp, “Bineğiniz ne güzel binekmiş böyle.” dedi. Efendimiz de ona, “Onlar da ne güzel binicilerdir.” cevabını verdi. .

Bir gün cemaatle namaz esnasında Hz. Peygamber (s.a.v.) secdeye varır. Secde o kadar uzun sürer ki, arkasında namaz kılanlar ne olduğunu merak ederler. Olağan dışı bir şey olduğunu ya da vahiy geldiğini düşünürler. Namaz bittikten sonra sorarlar. Hz. Peygamber (s.a.v.) şöyle cevaplar: “Hüseyin secdeye vardığımda sırtıma çıktı. Evde bu âdeti edindiğinden, onu sırtımdan atamadım ve böylece secde uzun sürdü.” buyurmuştur.

Bunların yanında çocuklarla şakalaştığı, onları omzuna aldığı, Mahmûd Rebi'ye (r.a.) -beş yaşında iken- kovadan ağzına su alıp püskürttüğü; kuşu ölen Ebû Umeyr’e “Küçük kuşun ne oldu?” diye latife edip saçını okşadığı; torunları Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve diğer çocuklarla çokça oyunlar oynadığı ve; “Çocuğu olan onunla çocuklaşsın.” buyurarak babalara da en güzel şekilde model olmuştur.

Sonuç olarak çocuklarımız hangi yaşta olurlarsa olsunlar, babalar olarak mutlaka onların zihninde güzel anılar bırakmamız gerektiği bir gerçektir. Çocuklara gerçek miras bırakmak isteyen babalar, çocuklarıyla yaşanmış dolu dolu hatıralar bırakmalıdırlar diye düşünüyorum.

Sorumlu ve Hoşgörülü Anne Babanın Özellikleri:

• Anne babalar, çocuklarını bir taraftan desteklerken bir taraftan da sınırlar koymasını bilirler. Bunun yanında sınırlara uyulup uyulmadığını da kontrol ederler.
• Aile bireyleri kendi içlerinde kurallara uyma ve uygulama konusunda kararlı ve tutarlıdır. Kurallar kişiden kişiye ve zamana göre değişiklik göstermez. Başka bir ifadeyle çocukların aile içinde uyacağı kurallar nettir. Bugün doğru olan yarın da doğru olduğu gibi bugün yanlış olan yarın da yanlıştır. Zorunlu olmadıkça kararlı ve tutarlı davranmaktan taviz verilmez.
• Aile içinde iletişim samimi ve aktif dinleme (zaman ayırmak, empati, geri bildirim, beden dili, fikirlerine saygı duymak) şeklindedir.
• Bunun içinde aile bireyleri istek ve görüşlerini açık ve anlaşılır bir şekilde ifade ederler. Görüş ve düşüncelerinden dolayı eleştirilmezler.
• Çocukların olumsuz tutum ve davranışları konusunda aşırı tepki verilmez. Çocukların olumsuz tutum ve davranışlarının nedenleri üzerinde durularak öz eleştiri yapılır. Çocukların olumsuz tutum ve davranışları için çocukla birebir konuşulur. Konuşulurken de yadırgamadan ve ben diliyle konuşulur. Amaç, çocuğun özgüvenini sarsmadan davranışın düzeltilmesini sağlamaktır.
• Çocukların hatasında kullanılan dil ile olumlu davranış sergilediklerinde verilen geri bildirimde kullanılan dil aynıdır. Yani tepki ve geri bildirimlerde abartı yoktur.
• Aile ortamında duygular ve tepkiler uygun şekilde ifade edilir. Kişiliği hedef alan tepkilerden kaçınılır. Gerekirse duygu ve düşüncelerini uygun ifade etme becerilerini kazanabilmeleri için aile içinde tartışma imkânı sağlanır. Bu sayede çocuklar tartışma adabını da öğrenirler.
• Sorumlu ve hoşgörülü ailelerde aile bireyleri statüsünün gereğini yerine getirir. Statüsünü koz olarak kullanmaz. Anne sevecen ve sıcaktır. Baba güven verir fakat otoritesini korur. Diyaloglarda korku yerine sevgi ve saygıyı esas alırlar.
• Herkes sorumluluğunun bilincindedir. Sorumluluk bilinci konusunda aileler birbirlerine yardımcı olurlar.
• Çocuk adına, çocukların yapması gerekenler ne düşünülür ne de adına yapılır. Sadece görev ve sorumlulukları çocukların anlayacakları uygun bir dille anlatılır.
• Çocuklardan beklentiler gerçekçidir. Çocukların yetenekleri üstünde bir beklenti içine girilmez. Çocukların başarıları takdir edilirken başarısızlıkları da yüzüne vurulmaz. Başarısızlığı yenme konusunda çocuklara gerekli destek verilir.

Aile bireylerinin sevgileri şartlı ve koşullu değildir. Sevgi silah olarak da kullanılmaz. Sevgiler koşulsuzdur. Koşulsuz sevgide her şeye rağmen kabullenmek vardır. Çocuğun olumsuz tutumundan dolayı kişiliğini olumsuz etkileyecek sevgiden mahrum bırakılmazlar. Yani çocuğun davranışı ve kişiliği sevgiyle değerlendirilmez.