Kül Gider Gelir

Karabulutları tutunca ağrı,
Başlar bir sağanak sel gider gelir.
Sevdalı suların yarılır bağrı,
Uzak kıyılara sal gider gelir.

Üstünde toprağın altında göğün,
Aldırma biriksin dert yığın yığın.
Meseldir, aşılmaz denilen dağın,
Üstünden bir cılga yol gider gelir.

Daha erişmeden onbeş yaşına,
Kavak yeli değmedi mi başına?
Rüzgâr böyle deli esmez boşuna,
Kucağında bir bağ gül gider gelir.

Baygın renkler döner bir gün sarıya,
Ateş düşer büyüttüğün koruya.
Bu vadide ne kalır ki geriye,
Akıbet bir avuç kül gider gelir.