İstemem Gazeli

Alçak, yalancı dünyânın, yâl ü bâlini istemem
Gün gelince kırılacak, çürük dalını istemem

Mâverâ’dan uzak tutan, Mâsivâ’da oyalayan
Zamanlar boyu su alan, delik salını istemem

Çöldeki seraptan farksız, âfet diye nitelenen
Şöhret diye isimlenen, kıyl ü kâlini istemem

Bırakıp da gideceğim, bu oyalanma kâğıdını
Tüm servet ve sâmânını, mülk ü mâlını istemem

Uyanık görülen rüyâ, gölgelik değil mi dünyâ?
Yalan dolan, hırs ve riyâ, hiçbir falını istemem

Buradaki kalır burda; ne altın, gümüş, ne marka
Ne şekil, hacim, renk, boya; ipek şalını istemem

Oğuz’un gözü ötede; dün, bugün değil, ertede
Ölümsüzlük ülkesinde; yeşil, alını istemem...