Ey Bâd-ı Sabâ

​Ahmed Kuddûsî (1760-1848)

Ey bâd-ı sabâ es yürü ol yâre selâm et

Mahbûb-ı Hudâ Ahmed-i Muhtâr’e selâm et

Sevdâsı anın etti beni zâr u perîşân

Arz eyle bu ahvâlimi dildâre selâm et

Şevki ile n’olduğumu hep eyle ifâde

Pes ol şeh-i hûbân gül-i gülzâre selâm et

​

Çün olmuş idim bir sene şehrinde mücâvir

Etsün bu firâk derdine bir çâre selâm et

Yanar yüreğim âteş-i hicrân ile dâim

O kâşif-i gam dâfi’-i ekdâra selâm et

Eflâkî yaratmaz idi ol olmasa Hallâk

O bâis-i halk menba’-ı esrâre selâm et

Hem eyledi âlemlere Yezdân anı rahmet

Muztarlara imdâd edici çâre selâm et

Tebliğ ü salât ile selâm et tekrâr

Bin şevk ile ol kadı-yı etvâre selâm et

De eyle şu Kuddûsî-yi gümrâha şefâ’at

Her derde devâ edici hünkâre selâm et

Gönül dünyamızda bâd-ı sabâ/sabah rüzgârı, sevgiliye haber gönderen, sevgiliden haber getiren bir postacı gibi telâkkî edilir. Özellikle klâsik edebiyatımızda âşıklar hep seher yelini beklerler ki gül yüzlü sevdasından bir haber getirsin. Kuddûsî de böyle bir yola başvuruyor. Sabah rüzgârından, Allah’ın habîbi olan Hz. Muhammed (s.a.v.)’e selâm götürmesini istiyor. Belli ki imkânı yok, kendisi gidemiyor.

Şair, sevgilinin sevdâsı ile perîşan olmuştur. Gece gündüz inlemektedir. İster ki sevdiği bu hâlinden haberdâr olsun. Eğer haberi olursa belki ona acıyacak, rahmedecektir. 

Şair seher yeline sıkı sıkıya tembihte bulunuyor. Aman onun aşkından ne hâle geldiğimi iyice anlat. Ve mutlaka o güzeller güzeline, gül bahçesinin seçkin gülüne selâmımı söyle.

Kendisi belki tanımaz ama ben O’nun bulunduğu şehirde bir sene kadar O’na komşu olmuştum. Ne olur ona söyle de bu ayrılık derdine bir çâre bulsun.

​Ondan ayrıldıktan sonra yüreğim daima ayrılık ateşiyle yanmaktadır. Ne olur söyle o yüreklerdeki gamı keşfeden, gönüllerdeki kederleri gideren sevgiliye…

​O ki bu dünyanın yaratılmasına sebep, bütün sırların kaynağıdır. Allahu Teâlâ, o olmasaydı felekleri yaratmayacaktı.

​Allahu Teâlâ, onu âlemlere rahmet edici olarak göndermiştir. “Vemâ erselnâke illâ rahmete’n-li’l-âlemîn” Bu özelliğiyle o ıztırap çekenlere imdad edici bir Peygamber’dir.

​O adâlet timsali olan Yüce Peygamber’e bin şevk ile selâmımı tebliğ et.

​Ey bâd-ı sabâ, Peygamber Efendimiz’in yanına gittiğinde: “Yâ Rasûlallah, şu yolunu şaşırmış Kuddûsî’ye şefâat eyle.” de ve bütün dertlere dermân olana tekrar selâm söyle.

​Şairin diğer na’tlarından örnekler:

NA’T

Nebîler serveri Fahrü’l-Verâ’nın ümmetiyiz biz

Nebiyullah Muhammed Mustafâ’nın ümmetiyiz biz

Demiş Mevlâ yaratmışam bu halkı ben senin içün

O Fahr-i dü cihân Yâr-ı Hudâ’nın ümmetiyiz biz

Dahi demiş seni kendim için halk ettim dostum

Vücûd-ı halka bâ’is Müctebâ’nın ümmetiyiz biz

Ana insan melek cin reşk eder dü cihânda kim

Hudâ dostu Şefî’i’l-müznibînin ümmetiyiz biz

Anın nûrundan etmiş iktibâs bu mihr-i mâh nûrı

Ki asl-ı nûr-ı mahlûk dü cihânın ümmetiyiz biz

Kamu ümmetler üzre ümmetin halk eylemiş tafdîl

Resûl-i ins ü cin Şemsü’d-Duhâ’nın ümmetiyiz biz

Hudâ Kur’ân içinde bizi medheyler sarîhan hem

Pes ol kân-ı kerem bahr-i vefânın ümmetiyiz biz

Tevessül ettiler Hakk’a anınla enbiyâ cümle

O sultân-ı cemî’-i enbiyânın ümmetiyiz biz

Bi-küllî âlemîne rahmet irsâl eyledi Yezdân

Bizi ol Şâh’a ümmet kıldı anın ümmetiyiz biz

NA’T

Bende-i bî-çârenim eyle bana çâre meded

Yâ Şefî’a’l-müznibîn kıl ben günahkâre meded

Eyledim gerçi ziyâret Ravzan’ı kerrat ile

Bakmadın yüzüme kaldım böyle avâre meded

Baş açık yalın ayak şehrine vardım şevk ile

Yalvarup dedim günâhım çok yüzüm kare meded

Bir sene oldum mücâvir gece gündüz ağladım

Etmedim ey Fahr-i âlem bu pür-evzâre meded

Çün senin aşkınla ettim azm-i iklîm-i Hicâz

Eylesin Şâhum deyü bu bende-i zâre meded

Dolanup gezdim cihânı ışkın ile bir zaman

Der idim kurtar emân yakma beni nâre meded

Bî-karâr olup yine şevk ile vardım şehrine

Zehr-i hicrin yüreğimi etti bin pâre meded

İntizâr-ı mâderim ayırdı şehrinden beni

Hasretinle oldu içim dopdolu yâre meded

Kalıp ise pîr-i fânî kâlb ise bir nev-civân

Aksakallı bir yetîmem salma ağyâre meded

Çek bu Kuddûsî fakîri kıl civârında mukîm

Eyle müstağrak anı lûtfunla envâre meded