Darende’ye...

Senden ayrılalı çokça yıl oldu

Toprağında bıraktığım

İzlerimi özledim...

Ufukların gölgesine

Sessizce gömülen

Işığını aldığım

Gözlerimi özledim…

Yağmurunda yaşında

Sırılsıklam hatıralar

Kayalıklardaki

yankılarımı özledim...

Göğüne bakıp da

Kamaşırken gözlerim

Üstüme bıraktığın

Damlaları özledim…

Bir tablo gibiydin

Vakur, derin ve yeşil.

Gurbetlerde

Adıma gelen mektubu özledim...

Dallarına inip konarken

Sevdalı serçeler

Avucuma bırakılan

Gül kokunu özledim…

Dağlarında mor sümbüller,

kara gözlü kuzular

Asi rüzgârlarında

Taranmayı özledim...

Çocukluktaki kadar

masum kalmış bedene

Yalın ayak da olsa

‘gel’ deyişini özledim...

Evliya, ermiş,

Huzur kokar sokakların

Camilerinden ruhuma esen

Âminleri özledim…

Taş duvarlarını

kenetleyen harç gibi

Sımsıkı dostlukları,

Sıcak elini özledim...

Cemrelerin tutunmuşlar

Toprağa, havaya, suya

Baharında delice coşup

Koşmaları özledim...

Kır bakışlı,

Sarı gözlü papatyaların

Saçlarıma taç olup

Takılışını özledim…

Somuncu Baba, Kale Dibi’n/Köprü Gözü’n

Otuz yapraklı gül şehri

Ah memleketim.

Bir ezan vakti kadar bile

Kalmayı özledim…

Bir ağıt gibi

Hızla içinden geçerken

İğde kokulu göğsüne

yaslanmayı özledim.

Ben seni çok özledim/memleketim

Çok özledim

Özlemimi kalemime

Şiir yapıp ekledim.