Kutup Ayısı Oyunu

Torun sevgisi bu dünyadaki en güzel sevgilerden biridir. Biri dört, diğeri iki yaşında olan Atlas Kerim ve Ada Melike’yle en güzel oyunları oynarken bunun daha çok farkında oluyorum. Çocukların büyüdüklerini oynadıkları oyunlardan da anlıyoruz. Atlas önceki sene araba tamirleri, yarışlar ve ambulanslı oyunlar kurup oynarken bu sene onlara giderken aldığım kutup ayılarını anlatan kitap sayesinde, kurguladığımız kutup ayısı oyunu revaçtaydı.

Oyunun çıkış noktası, Atlas’ın kutup ayılarını çok sevmesi ve benim onun kutup ayısı olmamı istemesiydi. Ben de “İkimiz de kutup ayısı olalım.” deyince Ada da bize katıldı ve üç kutup ayısı olarak kutuplarda yaşayıp balık avlama, buzullara sıkışan gemileri kurtarma, yollarını kaybeden göçmen kuşları gemilere ulaştırma ve kutup ayılarının tek korktuğu hayvan olan morslardan kendilerini koruma yöntemlerini geliştirerek oyunumuzu oynamaya başladık. Böylece kitaptaki bütün bilgileri oyunumuza uyarlıyorduk.

Uzmanlar hep derler ya oyun çocukların kişisel gelişiminde çok önemlidir diye. Çok doğru. Kutup ayıları beslenme olarak her şeyi özellikle fok balıklarını çok seviyor. Bizler bir yandan batık gemileri bir yandan da arada sıkışan balıkları kurtarıyor ve balıkları yemek yerine çok korktukları için onlara kıyamayıp tekrar denize salmayı tercih ediyoruz. Onları denize salarken Atlas’ın merhametli bakışlarını görmeniz lazım. Tabii kutup ayıları olarak aç kalmıyoruz. Bol bol balık avlayıp yüzerken kutupların da tadını çıkarıyoruz. Bu arada, iki yaşındaki Ada da oyunumuza katılarak bize uyum sağlıyor.

Bir de ona anlattığım masallar var: Rapunzel, Pamuk Prenses ve Dans Eden Ayakkabılar en çok ilgisini çekenler. Ancak ben anlatırken dikkat ettim ki masallarda bolca cadı, kötülük, büyü, sihir gibi konular var ve bunları olduğu gibi anlatmak çok da doğru gelmiyor bana. Anlatırken ufak değişiklikler yapmak gerekiyor.

Ben torunlarımla oynarken geçen bu zamanların onlarla aramda daha kuvvetli bağların kurulmasına sebep olduğunu düşünüyorum. Oyun harici oturup sohbet ettiğimizde ise mutlaka babamı, babamın eski arabasıyla başına gelenleri komik bir dille anlatmamdan çok hoşlanıyor. Bu eski arabanın bir lastik patlama hikâyesi var ki bunu birkaç kez anlatmamı istemiştir. Bizim zamanımızdaki troleybüs (boynuzlu otobüs) gibi farklı toplu taşıma araçlarını dinlemek ve fotoğraflarına bakmak çok ilgisini çekiyor. Her akşam yatmadan önce annesiyle kitap okudukları için zaten dinlemeye alışık. Tüm bunların hayal gücünün gelişmesinde faydası olduğunu düşünüyorum.