Çocuk Yetiştirme Sanatı

Uzun yıllar eğitimcilik hayatı olan biri olarak, sizin de takdir edeceğiniz üzere, çocuk yetiştirme konusunda, birçok bilgi ve tecrübe edindim. Bu minval üzere, mesleğimizin gerektirdiği sorumluluk bilinci ve Rabb’imizin gönlümüze koyduğu sevgi ile de çocuklarımızın yetişmesinde bilfiil görev almanın yanında, bilgilerimizi kaleme alarak kitaplarımızla yüreklere dokunmaya çalıştık ve hâlen de çalışıyoruz.

Sevgili anne babalar, takdir edersiniz ki hayatımızın her alanında, başlayacağımız bir iş ve girişimde, bizi başarıya götürecek püf noktalarını bilmemiz o işte bizi güzel neticelere ulaştıracaktır. İşte gönlümüzün en nadide çiçekleri, mis kokulu reyhanları, geleceğimiz olan biricik yavrularımızın eğitiminde de bizi başarıya ulaştıracak incelikleri bilmemiz işimizi çok daha kolaylaştıracak, neticesi de o derece güzel olacaktır.

Çocuklar, Rabb’imizden bizlere sunulan kıymetli bir nimet, aynı zamanda en değerli emanettir. Onlar hayatımızın süsü, gönül bahçemizin vazgeçilmez çiçekleridir. Bizler anne baba ve eğitimciler olarak onlara hayatın görünen ve görünmeyen güzelliklerini göstermeliyiz.

Onların o pırıl pırıl, tertemiz kalplerine güzellikleri bir gergef ustası gibi nakış nakış işlemeli, dış âlemde güzellikler olduğu gibi iç âlemimizde de keşfedilmesi gereken sayısız güzelliklerin olduğunu, o minik yüreklerinde hissettirmeliyiz. Sevgili anne babalar, çocuklarımıza karşı söz ve davranışlarımızda da çok dikkatli olmak zorundayız. Şunu çok iyi bilmeliyiz ki: "Çocuklarımız sözlerimizden daha çok izlerimizi takip ederler."

Şunu hiç unutmayalım ki çocuklarımızla nitelikli zaman geçirdiğimizde, acı ve sevinçlerini paylaştığımız zaman, çıkabilecek problemleri başından çözmüş olacağız. Çocuklar; saf, masum, tertemiz, iyi yürekli, merhametli olmalarının yanında, çok da anlayışlıdır. Bazen öyle güzel, ilginç, enteresan şeyler söylerler ki şaşırıp kalırız. İşte anne-baba olarak bunlardan dersler çıkarmamız onları daha iyi anlamamıza yardımcı olacaktır. Bazen çocuklar eğitilirken bizi de eğitirler sevgili anne babalar.

Çocuklar, gönül bahçemizin vazgeçilmez çiçekleri ve en samimi dostlarıdır. Onların her birinin ayrı düşüncesi, ayrı dünyaları, ayrı zevkleri olduğunu unutmayalım. Bu farklılıklara anlayış, sevgi, hoşgörü ve bilgi ile yaklaşırsak bizim de onlardan öğreneceğimiz çok şey olduğunu göreceğiz. Bir büyüğümüz, çocuk küçük bir şey değil, aslında çok büyük bir şeydir der. Ben de hem baba hem de uzun yıllar eğitimin içinde, bu işin mutfağında çalışan biri olarak çocuklarımdan ve öğrencilerimden -benim tabirimle- gül çiçeklerimden çok şeyler öğrendim.