Taleb oldur ki anda tâlib olmaz

1.    Taleb oldur ki anda tâlib olmaz 
    Mürîd ol kim murâda râgıb olmaz

2.    İki dünyâyı arz etseler âşık 
    Kılıp sevdâ-yı yârı sâhib olmaz

3.    Giyenler “fakr-u fahrî”den ridâyı 
    Cihânın izzetini câlib olmaz

4.    Muhabbet lezzetini bulsa zâhid 
    Kuru da‘vâya hergiz zâhib olmaz

5.    Özü sözü bir olup yâr olanlar
    Hulûsî doğru söyler kâzib olmaz

Nesre Çeviri

1.    Gerçek talip, talep eden olmaz. Gerçek mürid de dünya muradına istekli olmaz. 
2.    Sevgilinin aşkına sahip olan âşığa, iki dünyayı sunsalar da istemez.
3.    “Fakru fahrî”den hırka giyenler, cihanın izzetine kapılmaz.
    “Fakru fahrî” ibaresi “Fakirlik benim övüncümdür.” anlamında olup “Fakirlik benim övüncümdür, onunla iftihar ederim.” anlamındaki “El-Fakru fahrî ve bihi eftehiru.” hadisinin ilk kısmıdır. 
4.    Zahit, gerçek aşkın lezzetini alsa, kuru davaya hiçbir zaman kapılıp uymaz.
5.    Ey Hulûsî! Özü sözü bir olup yâr olanlar (daima) doğru söyler, yalancı olmazlar.