SIR EYLEYEN HİKMETİ DUY!..

Dön, bu aşkın Kâbe’sini; Nûr eyleyen vahdeti duy!.. Arzın, Arş’ın secdesini; Bir eyleyen hasleti duy!.. Kor yürekten al bu sesi; Ayet ayet doku nefsi!.. Tevhîd yüklü her nefesi; Gür eyleyen rahmeti duy!.. Gönül, seyre sal nazarı; Kış içinde gör baharı!.. “Vuslat” diyen intizârı; Yâr eyleyen halveti duy!.. Özde doğsun irfân nûru; Tecellide gör o Tûr’u!.. Gel bir ömre çalan Sûr’u; Sır eyleyen hikmeti duy!.. Hak adıyla döner bu çark; “Hakk’ı” söyler cezbe-i aşk!.. Başımda mı yedi eflâk; Var eyleyen himmeti duy!.. Bezm-i cânda duy bu cânı; Âb-ı hayat bil ihsânı!.. Garîp kula bir devrânı; Dar eyleyen kudreti duy!..