Mutluluğu Arayan Kuakka

Kitabın Adı: Mutluluğu Arayan Kuakka

Yazar: Yağmur Kartal

Resimleyen: Gülşah Alçın Özek

Yayınevi: Vadi Çocuk Yayınları

Yayın Yeri ve Yılı: İstanbul/2022

Sayfa Sayısı: 30

Yaş aralığı: 8+

İşlenen Konular: Mutluluk ve mutlu olanın yolları.

Sevgili çocuklar isterseniz kitabımıza geçmeden önce Kuakka’nın diğer adıyla “dünyanın en mutlu hayvanı”nın nasıl bir canlı olduğu hakkında bilgi sahibi olalım ne dersiniz?

Kuakka, Avustralya’da yaşayan tıpkı kanguru gibi keseli bir canlıdır. Kuakkalar altı ay kadar annelerinin keselerinde yaşar. Ortalama ömürleri on yıldır. 40-54 cm boyunda ve ağırlıkları ise 2.5-5 kg arasındadır. Yüz yapıları nedeniyle sürekli gülümsüyor gibi göründükleri için bir de insanlara yakın davranmalarından dolayı “dünyanın en mutlu hayvanı” olarak bilinmektedirler. Evet, işte kitabımıza konu olan kuakka böyle bir canlı sevgili çocuklar. Şimdi sevimli kuakkamızın başından geçenlere bakalım isterseniz.

Zamanın birinde,  bir ormanda, kendi küçük kulübesinde sevimli bir kuakka yaşarmış. Minik kuakkamız oldukça mutluymuş. Dedesinden ona miras kalan mutluluk madalyasını yanından hiç ayırmazmış. Ne var ki onun da zaman zaman canını sıkan olaylar elbette varmış. Minik kuakkamızın keyfini kaçıran şey ne imiş biliyor musunuz sevgili çocuklar? Diğer hayvanların mevsimlerden, hava olaylarından şikâyetleri. Şaşırdınız değil mi? Evet evet, bu hayvanlar mevsimlerin, mevsimlere has doğal olayların özelliklerinden şikâyet ederlermiş. Mesela yazın güneşten, sıcaktan bunalırlar ve söylenirlermiş. Rüzgâr esse tozdan, dumandan bıktık keşke yağmur yağsa derler, yağmur yağdığında lapa lapa kar yağsa, kar yağdığında çok üşüdük bahar gelse derler durmadan yakınırlarmış. Oysa bütün doğa olaylarının bir düzen içerisinde olduğunu ve hepsinin bir anlamı olduğunu hiç düşünmezlermiş. Öyle değil mi sevgili çocuklar? Mesela, rüzgâr esmese çiçekler, meyveler tozlaşır mı? Tozlaşma olmazsa birbirinden leziz meyveleri nasıl yiyebiliriz değil mi? Bizim küçük kuakkamız bunları bilirmiş ancak yine de hayvanların can sıkıntılarını gidermek için kolları sıvamış ve araştırmaya başlamış. Düşünmüş, taşınmış, eee biraz da kaşınmış ve bir mutluluk dükkânı açmaya karar vermiş. Bu dükkânda kese kese mutluluk olacak ve diğer hayvanlara rahatça dağıtabilecekmiş. Önce mutluluk keselerine kurabiye yapıp koymuş. Bunu yapmak için de bir hayli uğraşmış ama sonuçta ne olmuş biliyor musunuz, hayvanlardan bazıları bu kurabiyeler çiğ bazıları da çok pişmiş demiş. Bundan olumlu sonuç alamayan minik kuakkamız bu kez de keselere puf çiçekleri koymuş fakat bu da hayvanları hapşırtmasın mı? Minik kuakkamız pes etmemiş bu kez de balon koymuş mutluluk keselerine. Keselerden çıkan balonlardan hayvanlar tam mutlu olacakmış ki bir ağaçkakan gelip balonları patlatmasın mı? Aman Allah’ım! Bütün aksilikler peş peşe gelmiş. Minik kuakkamız üzgün bir şekilde evine dönmüş. Yatağında bir o yana bir bu yana dönüp dururken hayvanlara ne vereceğini bulmuş. Merak ediyorsunuz değil mi? Tamam tamam minik kuakkamızın ne verdiğini söyleyeyim; “Ayna.” Evet evet, yanlış duymadınız hayvanlara birer ayna vermiş ve böylece mutlu olabilmeleri için önce aynaya sonra da kendi içlerine bakmalarını bu şekilde öğretmiş. Güzel bir formül ne dersiniz? İyi okumalar…