İlâhî Fermân

Hakk’a etti emânet giderken cânân bizi
Daha fazla yakamaz gayrı bu hicrân bizi

Aldık nasîbimizi ilhamdan yana şükür
Taklid eder kaynarken nice bin ummân bizi

Bulduk özge mânâlar aşkında o nigârın
Bulmaz asla bir ömür o yâri nisyân bizi

Yaşar tâ mahşere dek şiirimizde her dem
Eder cümle ehl-i dil gönlünde mihmân bizi

Nâm oluruz âlemde okundukça her şiir
Yâd eder hep hayırla bilcümle cihân bizi

Kurtarır fâtihalar ebedî nârdan belki
Aşka misal gösterir mahşerde Rahmân bizi

Ümid kesme Kâfiyâ yâr gitti diye hemen
Buluşturur cennette İlâhî fermân bizi