Şiir: Gül'e Gazel

Sana layık bir bahçe bulunmaz âlemde gül
Gittiğin günden beri âlemler mâtemde gül

Doğduğun bahçeleri gizledi Rabb’im bizden
Bilmeyiz ne sır vardır doğduğun o demde gül

Tek gül sendin dikensiz her gönle sürûr veren
Râyihan izli idi sabâda meltemde gül

Bir gonca nihâl iken binlerce güller verdin
Âşıkların çoğaldı Tûrân’da Acem’de gül

Nice kılıç aşkından girmedi kınlarına
Semâlar hasretinden dinlendi kademde gül

Bedir’de can verenler hissetmedi verirken
Kuyularda kalanlar boğuldu elemde gül

Yıldızlar alçalırdı okuduğun kelâma
Kalmazdı senden gayrı bir sevdâ âdemde gül

Mekke’ler Mükerreme, Yesrib’ler Medine’ydi
Bereket kaynaşırdı her damla zemzemde gül