Gül Devri

Bir sabah gün doğuyorken açıvermiş gülümüz
Açarak çevreye misler saçıvermiş gülümüz...

Goncalar el ele vermiş, uzamış gökyüzüne, 
Suların aynalarından geçivermiş gülümüz

Sarı, mor, pembe, beyaz buse verir şarkılara
Süslü İstanbul’u bizden içivermiş gülümüz

Deli gönlüm konuvermiş baharın kollarına
Sanki cennette bir âlem seçivermiş gülümüz...

Şimdi gül devrine erdik, gazelin vakti Celil, 
O sevincin nefesinden uçuvermiş gülümüz...