Gönüllere Hizmet

Sevgili arkadaşlar, sizlere sınıfımızdaki Ebru arkadaşımızın hayatından bir kesit sunmak istiyorum.

Ebru, küçük bir mahallede yaşayan, yardım etmeyi seven bir ortaokul öğrencisiydi. Bir gün öğretmeni, sınıfa gönüllü yardımseverlik hakkında konuştu. İnsanların hiçbir karşılık beklemeden başkalarına destek olmasının hem topluma hem de kendilerine mutluluk verdiğini anlattı. Bu konuşma Ebru'nun gönlünde bambaşka bir sayfanın açılmasına sebep olmuştu. Özellikle Sevgili Peygamberimiz’in "İnsanların en hayırlısı, insanlara en çok faydası olandır." hadisi âdeta gönlünde yer etmişti.

Hafta sonu annesiyle birlikte mahallede düzenlenen yardım kampanyasına katıldı. Gönüllüler, ihtiyaç sahibi aileler için gıda kolileri hazırlıyor, kullanılabilir kıyafetleri düzenliyor ve çocuklara ulaştırılmak üzere kitaplar topluyordu. Ebru da büyük bir istekle çalışmaya başladı.

Yardımlar dağıtılırken yaşlı bir teyzenin teşekkür ederek gülümsemesi onu çok duygulandırdı. Daha sonra küçük bir çocuk, kendisine verilen hikâye kitabını heyecanla açıp okumaya başladı. Çocuğun gözlerindeki sevinç, günün bütün yorgunluğunu unutturmuştu. O an, yapılan küçücük bir yardımın bile bir insanın hayatında büyük bir mutluluk oluşturabileceğini fark etti.

Ebru, yardımseverliğin sadece kampanyalara katılmak olmadığını anladı. Okulda arkadaşlarına derslerinde yardımcı oluyor, yaşlı komşularının alışveriş poşetlerini taşıyor, sokak hayvanları için su ve mama bırakıyordu. Mahalle parkında düzenlenen temizlik etkinliğine de gönüllü olarak katıldı. Her yaptığı iyilikten sonra çevresindeki insanların da yardım etmeye başladığını görmek onu daha çok motive ediyordu.

Bir süre sonra okulunda yeni bir sosyal sorumluluk kulübü kuruldu. Ebru ve arkadaşları bu kulübe katılarak her ay farklı bir gönüllülük çalışması düzenlemeye başladılar. Kimi zaman fidan dikiyor, kimi zaman huzurevini ziyaret ediyor, kimi zaman da ihtiyaç sahibi öğrenciler için kırtasiye malzemeleri topluyorlardı. Okulun diğer öğrencileri de bu etkinliklere ilgi göstermeye başladı. Birlikte çalıştıkça arkadaşlıkları güçleniyor, paylaşmanın mutluluğunu hep birlikte yaşıyorlardı.

Yılsonunda öğretmenleri, sınıfın gösterdiği dayanışmayı örnek göstererek herkesi tebrik etti. Ebru ise en büyük ödülün alınan teşekkürler değil, insanların yüzünde oluşan umut dolu gülümsemeler olduğunu düşünüyordu.

Halka halka büyüyen bu gönül hizmeti artık farklı okullara da örnek teşkil ediyor, oralarda da bu iyilik kervanları yola çıkıyordu.

Koordinasyon için sık sık diğer kulüplerdeki arkadaşları Ebru'yu arayarak ondan destek istiyorlardı. Artık yaşadıkları bölgenin dışına taşan bu gönüllü iyilik hareketi insanlar arasında da bir muhabbet ve gönül bağının oluşmasına sebep oluyordu.

O günden sonra gönüllere hizmet Ebru'nun hayatının vazgeçilmez bir parçası olmuştu.  Çünkü Allah'ın rızasının gönüllere hizmet etmekte olduğunu yaşayarak tecrübe etmişti. Kalın sağlıcakla...