Leman Öğretmen

Sevgili arkadaşlar, insan öğrenme kabiliyeti olan bir varlıktır. Doğumundan itibaren her dönemde yeni bilgiler öğrenir. Öğrendikleri ile de hayatına yön verir. Bu hayat yolculuğunda kendisine ışık tutan, yön veren insanlar her zaman olmuştur.

İnsan hayatında ilklerin yeri hep başkadır. İlk konuşması, ilk yürümesi, ilk okuması vb.

İşte bugün sizlere yine bir ilkten, ilkokul öğretmenimiz Leman Öğretmen’imizden bahsetmek istiyorum.

Leman Öğretmen okulunu bitirdikten sonra ilk görev yeri olarak meyve ağaçlarıyla çevrili şirin bir kasabaya atanmıştı.

Çok sevdiği mesleğinin ilk günüydü ve heyecanı yüzünden okunuyordu. İlkokula yeni başlayan öğrencileri ile tek tek tanışıyor, âdeta onları bir anne şefkatiyle bağrına basıyordu. Öğrencileri de Leman Öğretmen’i çok sevmişti. Onun güler yüzü ve tatlı dili daha ilk günden çocuklar ile öğretmenleri arasında bir sevgi köprüsü kurmuştu.

Leman Öğretmen onlara sadece kalem tutmayı, okuma yazmayı değil, iyi insan olmayı, yardımseverliği, dayanışmayı, bütün canlılara şefkatle ve merhametle yaklaşmayı öğretiyordu. Bütün bu güzel davranışları önce kendisi uyguluyor ve onlara örnek oluyordu.

Sınıfında çok zeki ve çalışkan öğrencileri olduğu gibi fakir ve ihtiyaç sahibi olanlar da vardı. Sınıfın en çalışkanı olan Mehmet'e "Sen doktor olacaksın ve beni muayene ve tedavi edeceksin." derken, İbrahim arkadaşımıza da "Sen de mühendis olacaksın, yeni okullar ve hastaneler yapacaksın." diyerek onlara hedef belirler ve yönlendirirdi.

Sınıfımızda hasta ve ihtiyaç sahibi bir arkadaşımız vardı. Ona kendisi için getirdiği yiyeceklerden ikram eder, onu doyururdu. Bir gün hasta olduğu için okula gelemeyen arkadaşımız Zehra’yı evinde ziyaret ederek onu alıp doktora götürmüş, tüm tedavisini üstlenmiş ve yakından ilgilenmişti.

Bir şefkat ve merhamet abidesi olan Leman Öğretmen’in adı artık kasabanın dışına taşmış, yaptığı güzel uygulamalar her yerde konuşulur olmuştu.

Aradan yıllar geçmiş, Leman Öğretmen’in öğrencileri memleketin çeşitli yerlerine dağılmış ve öğretmenleri gibi insanların hizmetinde olmaya devam etmişlerdi. Kimi doktor olmuş, kimi mühendis olmuş, kimi ticaretle meşgul olup iş adamı olmuştu. Ama öğretmenlerini hiç unutmamış ve onun hayat tecrübelerinden ve tavsiyelerinden yararlanmaya devam etmişlerdi.

Bir gün Leman Öğretmen’in emekliliğini geçirdiği mütevazı evinin kapısı çaldı. Kapıyı açtığında gördüğü manzara onu çok mutlu etmişti. İlk okuttuğu öğrencilerinden bazıları Öğretmenler Günü dolayısıyla ziyaretine gelmişlerdi. Bir de sürprizleri vardı. Mühendis olan İbrahim ve arkadaşları yeni yaptıkları ilkokula Leman Öğretmen’in ismini vermek istediklerini söyleyince yaşadığı sevinç ve mutluluğu görülmeye değerdi.

Sevgili arkadaşlar, Hz. Ali (r.a.) Efendimiz "Bana bir harf öğretenin kölesi olurum." diyerek, bizlere ilim öğrenmeyi ve öğretmenlerimize saygıyı ne güzel öğretmiştir. Tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü tebrik ediyorum.

Kalın sağlıcakla...