DÎVÂN-I HULÛSÎ-İ DÂRENDEVÎ

Eytdim ki nigâhın nereye câna mı dilber Eytdi nazarım cânın ile kalb-i sanevber Eytdim ne için gayrıya meyl-i nazarın yok Eytdi n’ideyim cân u gönül ola berâber Eytdim ne gönül sana ere sende olur cem’ Eytdi yok ola varı olam kalmaya dîğer Eytdim ikilik birlik olup ortada durmaz Eytdi iki ten-zedesi bir cân serâser Eytdim ki Hulûsî sana kurbân ola mı yâ Eytdi ki ezelden kulu kurbânın o kemter