Dîvân-ı Hulûsi: Ey gönül hâk idi aslın sen yine hâk olagör

1. Ey gönül hâk idi aslın sen yine hâk olagör
Derd-i Hakk ile yanuban cümleden pâk olagör

2. Sana cân u dil verüben ismini Âdem koydu
Nefsini katl eyleyüben kurb-ı “levlâk” olagör

3. Şugl-ı dünyâdan arıt içini hîç çekme elem
Nâr-ı aşk ile tutuşup sînesi çâk olagör

4. Sabr edip Hak’dan gelen cümle belâya râzı ol
Dostdan ihsândır deyüben ehl-i idrâk olagör

5. Kendini mir‘ât kıl tâ kim tecellî ede Hak
Kendin idrâk eyleyenler ile derd-nâk olagör

6. Ölmeden ön ölmek olsun dâim ârzun ey gönül
Nefs ü şeytânın elinden çeşm-i nem-nâk olagör

7. Ey Hatîboğlu Hulûsî bezl-i cân et dostuna
Gülme fânîde anın derdiyle gam-nâk olagör

Nesre Çevirisi:

1. Ey gönül! Aslın toprak idi, sen yine toprak olmaya bak. Hakk’ın derdi ile dertlenip, O’nun derdi ile yanıp her şeyden temizlenmeye bak.

2. Allah, sana can ve gönül verip, adını da âdem koydu. Sen nefsini öldürüp “Levlâk”e yakın olmaya bak.

3. Dünya meşguliyetlerinden içini temizle, hiç elem çekme. Aşk ateşi ile tutuşup göğsü yaralı olmaya bak.

4. Sabredip Hak’tan gelen her türlü belaya razı ol. Bu belalar, dosttan ihsandır diyerek idrak ehli olmaya bak.

5. Kendini ayna yap ki Allah tecelli etsin. Nefsini bilenler ile dert arkadaşı olmaya bak.

6. Ey gönül! Arzun daima “Ölmeden önce ölmek” olsun. Nefis ve şeytanın elinden nemli gözlerle (kurtulmaya çalışanlardan) olmaya bak.

7. Ey Hatiboğlu Hulûsî! Dostuna canını seve seve feda et. Bu fâni dünyada gülme, O’nun derdiyle gamlı olmaya bak

Nesre Çeviren: Prof. Dr. Nihat Öztoprak