DÎVÂN-I HULÛSÎ-İ DÂRENDEVÎ

Gizli pâzâr içre bu pâzâr-ı aşkı kurdu yâr Girdiler pâzârına her âşinâ bîgâne var Cân verip ümmîd-i vasl ile rızâya düşdüler Eylediler her ne varsa yâr yolunda târumâr Zühdünü zünnârını tââtını efkârını Cümlesin yağmaya verip tutdular dostla karâr Her ne yüzden görseler lutf u atâ kahr u cefâ Cümlesin dostdan bilip dostdan görüp dostdan tutar Şem’in cemâl-i envârına bakıp pervâne-i cân Bülbül ağlatdı gül açdı yanağın zâr u zâr Kimseler dermân eder sanma Hulûsî derdine Açdı çünkü mest çeşm-i gamze-i hûn-hâr-ı yâr