Çalışkan İnsan Mehmet Akif’in Kişiliği

Sevgili çocuklar

Her milletin yüksek şahsiyet sahibi insanları vardır, onları tanıtmak eğitimcilerin başta gelen görevleridir. Mehmet Âkif Ersoy, Türk edebiyatı ve düşünce tarihinin seçkin şahsiyetlerinden biridir.

                Mehmet Âkif’in şahsiyeti üzerinde görüşlerini yazan yakın arkadaşları ve tanıdıkları, onda şu özelliklerin bulunduğunu belirtmişlerdir: Mehmet Âkif, “vefalı”, cahillik ve ümitsizliğe düşman”, “din konusunda hassas”, “haksızlığa tahammülü olmayan”,  “sözünde duran”,  “cömert bir şahsiyettir.

Akif, Kur'an ahlâkının gereği olarak hayatı boyunca mütevazı yaşadı. Hiçbir zaman kendisini başkalarından üstün görmedi. Gurur ve kibir onun semtine uğramadı. İçi dışı bir olmayanlara kızardı. İkiyüzlülere garazı vardı; fakat yaşı ilerledikçe: "İkiyüzlüleri artık sever oldum. Çünkü yaşadıkça yirmi yüzlü insanlar görmeye başladım." diyordu.

Dostlarına karşı, daima onlardan fazla dost davrandı.

Akif, hayatını öylesine güzel, temiz, duru yaşadı ki, geride utanılacak hiçbir şey bırakmadı. Dünyada çok az insan bunu başarabilmiştir.

 Mehmet Akif karşısına çıkan maddî fırsatlardan istifade etmeyi hiçbir zaman düşünmedi. Hayatı boyunca hep kiralık evlerde oturdu. Evden eve taşındığı zaman geceleri taşındığını söylerdi, konu komşu eşyasını görmesin diye.
        Yakın arkadaşı Hasan Basri Çantay anlatıyor: "Hiç unutmam, Akif bir akşam bizi, Ankara'da evine çay içmeye çağırmıştı. Biz tam ona gitmek üzere iken o, koşa koşa geldi, dedi ki:
        -Akşam çayını sizde içeceğiz.
        Ben tabiî buna memnun oldum. Fakat sebebini öğrenmek istedim. Sordum. Gülerek dedi ki:  -“Bizim odanın kilimini bir fakire vermişler.” O oda ki, mefruşatı zâten tek kilimden ibaretti ve o tek kilimi bir fakire veren de kendisiydi.”