Çocuk Yetiştirirken Dikkat

Çocuğumuza güven kazandırmanın yolu onları tanıyıp, becerilerini uygulayacakları ortamı hazırlamak, onların fikirlerini almak, duygu ve düşüncelerini anlamaya çalışmaktır.

Çocuğumuza güven kazandırmak istiyorsak; konuşurken yüzlerine bakmalı, sorumluluk vermeli ve takdir edip ödüllendirmeliyiz. Çocuğumuza mutlaka zaman ayırmalı, onunla konuşmalıyız.

Çocuğumuzda sağlam bir kişilik oluşsun istiyorsak, korku ve endişelerine saygılı olmak zorundayız. Onları aşağılamadan, başkalarıyla kıyaslamadan, tenkit etmeden söyleyeceklerimizi güzel bir dille söylememiz gerekir. anne-babaların çocuklarına karşı önemli görevleri vardır: Bunları şöyle sıralayabiliriz. Doğumunda onları sevinçle karşılamak, hazırlıklı olmak, bize çocuk verdiği için Allah’a şükretmek.

Anne-baba olmak kolay iş değildir. Çok ağır sorumlulukların yüklenilmesini gerektirir. Anne-babada; sevgi, şefkat, hoşgörü, fedakârlık, sabır, yol gösterme, destek olma gibi özellikler bulunmalıdır. Sevgi, bir başkasının iyiliğini en yüce değer olarak görmek, onun iyiliğini, kendi iyiliğinden bile önemli görmek değil midir?

Sevgili anne babalar... Toplumdaki kültürel değerler anne ve babayı olumlu ya da olumsuz şekilde etkilemektedir. Anne baba olmaktan mutluluk duyan ve çocukları için ellerinden gelenin fazlasını yapmaya çalışanlarla çocuklarını nasıl yetiştireceğini bilemeyen, güvensiz anne-babaların davranışları çok farklı olmaktadır. Biri gayet olumlu davranırken diğeri olumsuz davranabilmektedir. Çocuklara hep ideal davranışlar öğretildiğinde, çocuk bu davranışları çevresinde göremediği zaman, büyüklere olan güvenlerini kaybetmektedir.

Çocuklarımızın korkularını asla küçümsememeliyiz. Korumayı ve saygı görmeyi çocukların sevgisi sağlar. Büyüklerin çocuklara karşı davranışı çocuğun kişiliğinin gelişmesinde etkili olur. Sevgi ve şefkatten mahrum yetişen çocuklar; endişeli, korkulu ve kinci, yetişkin olunca saldırgan bir kişiliğe sahip oluyor. İhtiyarlıklarında kolayca terk ediliyorlar.

Bunun tersine çocuklar; sevgi, ilgi ve şefkat ortamında yetişince iyi niyetli, mutlu ve fedakâr oluyor. Bunlar anne babalarına bağlı oluyor, onlara karşı görevlerini bilerek yerine getiriyorlar.

Çocuk yetiştirirken, zamanı dikkate almalı kendi yetiştiğimiz zamanın şartları ve yöntemlerine körü körüne bağlanmamalıyız. Çocuk yetiştirmede bir dönem doğru kabul edilen şeyler zamanla değişebilmektedir. Günün şartlarına göre hareket etmek gerekebilir. Yeniliklere açık olunmalıdır. Hiçbir yöntem çocuğumuzdan önemli değildir.

Sevgili anne babalar, çocuk disiplin için değil, disiplin çocuk içindir. Disiplin çocuğa yararlı olduğu sürece uygulanırsa bir değeri olur. Çocuğumuzdaki becerileri erken yaşlarda keşfetmemiz ve önünü açmamız gerekir.

Son olarak şunu ifade edelim ki; çocuğumuzun kendi hedefleri olmalıdır. Hedeflerini seçerken kendi istek ve kabiliyetleri doğrultusunda yardımcı olmalı, bundan sonra sadece, hedeflere ulaşması için gerekli şartları ve imkânları sağlayıp, temenni, teklif ve uyarı şeklinde, onlara rehberlik yapıp, yol göstermeliyiz. Anne babalar olarak geleceğimiz olan evlatlarımızı en güzel şekilde yetiştirmek en önemli görevlerimizin başında gelmektedir.