Yâre Medhiye

Ey nâzenîn sevdiğim ruhumun burağısın
Türk’ün görklü kanadı gönlümün kısrağısın


Hayaline daldıkça ufuklar sonsuzlaşır
Saadet sığınağı vuslatın otağısın


Kalemin ötelerden mânâlar devşirdiği
Seni sana yazdığım ilhâmın sağnağısın


Cemâlin hangi gülzâr için yektâ güldür âh
Huzurla gireceğim mezârın toprağısın


Görmedim gözlerinin aşka hasret ânını
Vuslatın zirvedeki âteşîn bayrağısın


Sohbetine daldıkça Kur’an’ı hatırlarım
Sen ki her kelimenle son saadet çağısın


Kâfî’ye bu âlemi güzel gösterdi aşkın
Gayrı çıkmak istemez tek girdiği bağısın