Şiir: Gül Çocuk
Sen gökyüzü çiz çocuk!
Bembeyaz bulutları
Nazlı uçurtmaları
Balonlarla birlikte
Uçan kuşları...
Sen güneşi çiz çocuk!
Doğsun tepelerin ardından
Yol alsın doğudan batıya
Yusyuvarlak sapsarı
Sen geceyi çiz çocuk!
Korkusuz dolunayı
Etrafına konduruver
Yoldaşı yıldızları
Sen dünyanı çiz çocuk!
Masmavi yemyeşil
Çağlasın ırmakları
Dallansın ağaçları
Şen olsun dağı taşı
Sen insanları çiz çocuk!
El ele, yan yana
Güle oynaya...
Karşılasınlar yarınları
Sen seni çiz çocuk!
Gülsün yüzün
Sen gülersen bahar gelir
Çiçekler açar
Belki bende kovalarım
Gönlümdeki kışı
Gül çocuk.
Emine Yılmaz DERECİ
Yazar
Bahçıvan Ali, yurdun bahçesinde ki gül fidanlarının dibini çapalıyordu. Gül fidanları gonca vermeye başlamışlardı. Gözleri bu goncalardaydı. Sabırla açmalarını bekliyordu. Yurdun kapısında Mehme...
Yazar: Emine Yılmaz DERECİ
Babaannesi ile Neşe bahçeye çiçek tohumları ekmişlerdi. Neşe toprağı inceliyor, üzerinde bir yeşillik göremeyince üzülüyordu. Ekilen tohumlar hiç filizlenmeyecek gibi bir izlenime kapılmıştı. Ba...
Yazar: Emine Yılmaz DERECİ
Bir karınca aniden yere konmaya karar verdi. Gökyüzünün masum ferahlığı neyine yetmemişti? Ve bir kumru. Toprağın altından kafasını çıkarmaya niyetlendi. Belli ki gözü kara, gönlü cesurdu!Bir ahtapot ...
Yazar: Seda BAYRAK DURGUT
Esen ılık rüzgâr kendini saran dış yapraklarına değiyor açması için onu teşvik ediyordu.- Aç küçük tomurcuk, korkma!Yapraklarını sıkı sıkı kapatmış rüzgârı dinliyordu. İçinde ki korkuyu atamıyor, bir ...
Yazar: Emine Yılmaz DERECİ