Şiir: Adalet

Devletin mülküdür temeli harcı
Huzur icre kılar yurdu Adalet
 Merhamet kalesi vicdandır burcu
Yürütür koyunla kurdu Adalet

Ömerül  Faruk’ta inkişaf etti
Mazlumun carına car olup yetti
Fatih sultan Mehmet kadıya gitti
Padişaha sual sordu Adalet

Kılıç gibi keskin verdiği karar
Kimseler kimseye veremez zarar
Hükmünde ilahi doğruluk arar
Şeriatın izin sürdü  Adalet

Mahşerde kurulur ahiri zaman
Bırakmaz ne şek ne şüphe güman
Gönüllerde sürur yürekte iman
Kisra’nın sarayına girdi Adalet

Hak hukuk eşitlik budur töresi
Her yerde aynıdır olmaz yöresi
Zalimin zulmünden kanar yarası
Kırılmış kalpleri sardı Adalet

Neylersin olmasa taç ile tahtı
Kapanır kör kütük insanın bahtı
Kim alır mazlumun gözyaşı ahtı
Zulmedene ceza verdi Adalet

Devlette merhamet millette izan
Bir çıban başıdır dirliği bozan
İlhamı kur’andır  hak ile düzen
Ondandır zirveye erdi Adalet