Antepli Şehitkâmil
Ağustos ayı bizim için ‘zaferler ayı’ dense yeridir. Çünkü bu ayda çok zaferler kazanmışız.
Tarih boyunca çok zaferler kazanmış bir milletiz. Dolayısıyla çok da şehitler verdik.
Tarihimize şan veren pek çok şehitten biri de Antepli Şehit Kâmil’dir.
1920’li yılların başlarında Anadolu’nun pek çok yeri gibi Antep de işgal altındaydı. Fransızlar da Antep’i işgal etmişti.
Antepli Şehit Kâmil o sıralarda henüz çocuk yaştaydı. 14 yaşlarındaydı. 1906 yılında Antep’te doğmuştu Kâmil. Alaca işleyen fakir bir babanın oğluydu.
21 Ocak günü Kâmil annesiyle birlikte yolda gitmektedir. Üç Fransız askeri Kâmil ve anasının yolunu keser. Annesinin peçesini açmak isterler.
Anne, ‘Kâmil yetiş!..’ diye çığlık atmaktadır. Oğlundan medet ummaktadır.
Kâmil Fransızlara taş atmaya başlar. Ancak Fransızlar Kâmil’i süngülerler. Küçücük Kâmil yere serilmiştir. Fransız süngüsünün verdiği acıyla kıvranmaktadır.
‘Ah anam… Vurdular beni!...’ diye inlemektedir. Fransız gâvurunun süngüsü Kâmil’i şehid etmişti.
Kâmil çığlık atmakta, annesi feryat etmektedir. Bunun üzerine halk onların bulunduğu yere koşuşmaya başlar. Zamanla büyük bir kalabalık meydana gelir.
Fransız askerleri,korkudan yakınlarındaki askerî fırına kaçarlar. Fırın onlara aittir. Kapılarını da kapatırlar.
Halkta büyük bir heyecan ve üzüntü vardır. Kâmil’in kanlı cesedini alıp evlerine getirirler. Cesedi avlunun ortasına uzatırlar.
Evin içi, avlu, sokaklar insanlarla dolup taşmaktadır. Herkes acılı, kinli ve öfkelidir.
Şehit Kâmil’in cenazesini 22 Ocak Cuma günü kaldırırlar. Muazzam bir kalabalık vardır. Bütün Antep cenazeye gelmiştir. Dükkânlar kapanmış, alışveriş durmuştur.
Kâmil’in cenaze töreni, Fransızlara gözdağı verme gösterisine dönüşmüştür.
Kâmil’i defnedilir.
Hadisenin sebep olduğu öfke ve heyecan günlerce yatışmamıştır.
Şu uzun havanın bir dörtlüğü o günlerin acısını hâlâ hatırlatmaktadır:
Sürerim sürerim gitmez kadana
Fransız kurşunu değmez adama
Kara haberimi verin anama
Vurun Antepliler namus günüdür
Vurun Türk Milleti kavga günüdür
Mustafa AKGÜN
Yazar
Mesude sekiz yaşındaydı. Sevgi evlerinde kalıyordu. Babası Şükrü Bey bazı hafta sonları onu ziyarete geliyordu.Bir hafta sonu yine kızı Mesude’yi ziyarete gelmişti babası. Sevgi evlerinin kantininde b...
Yazar: Mustafa AKGÜN
O gün çok heyecanlıydım. Babamın epeydir görmediği Ayşe Yengesini ziyaret edecektik. Öğleye doğru hazırlanıp yola çıktık. Yolda babam;-Çok oldu yengemi görmeyeli. Aynı şehrin içindeyiz ama epeyd...
Yazar: Emine Yılmaz DERECİ
Ormanlar kralı aslan dehşetle kükrüyordu. Karnını doyurmak için kendinden güçsüz hayvanları avlayıp yemeye devam ediyordu. Diğer hayvanlar için aslandan kaçıp kurtulmak çok zordu.Günlerden bir gün cey...
Yazar: Mustafa AKGÜN
Ali ve Burak okul arkadaşıydılar.Burak’ın ailesi aslında bir yayla köyündendi. Gelip şehre yerleşmişlerdi. Ailesi yazları çoğu zaman yaylaya gidiyordu.Bir yaz tatili yine yaylaya gitmişlerdi. Bu sefer...
Yazar: Mustafa AKGÜN