Divân-ı Hulûsi: Aşkın yakıp eyledi nâr cümle işimi kıldı zâr

1. Aşkın yakıp eyledi nâr cümle işimi kıldı zâr
Gitdi kamu nâmûs u âr ey yâr-ı sâdık yâr yâr

2. Gönlüm sana hayrânedir dîdelerim giryânedir
Bu cân dahi kurbânedir ey yâr-ı sâdık yâr yâr

3. Bî-çâre kıldın gönlümü âvâre kıldın gönlümü
Bîmâre kıldın gönlümü ey yâr-ı sâdık yâr yâr

4. Bu gözlerim ermek diler dîdârını görmek diler
Pâyına yüz sürmek diler ey yâr-ı sâdık yâr yâr

5. Mürüvvet issi âlî-şân müştâkadır sana bu cân
Derdinledir hâlim yamân ey yâr-ı sâdık yâr yâr

6. Hulûsî’nin yüzü kara her dem düşer âh u zâra
Huzûruna nice vara ey yâr-ı sâdık yâr yâr

Nesre Çevirisi:

1- Ey sadık sevgili! Aşkın beni yakıp kor eyledi, işimi ağlamak inlemek yaptı. Böylece namus ve ar (kınanma korkusu) ortadan kalktı. Yâr, yâr.

2- Ey sadık sevgili! Gönlüm sana hayran, gözlerim yaş doludur. Bu can da sana kurbandır. Yâr, yâr.

3- Ey sadık sevgili! Gönlümü çaresiz ve avare bıraktın, hasta ettin. Yâr, yâr.

4- Ey sadık sevgili! Bu gözlerim seni bulmak, yüzünü görmek ve ayağına yüz sürmek diler. Yâr, yâr.

5- Ey mürüvvet sahibi şanı yüce sevgili! Bu can senin müştakındır. Ey sadık yâr! Senin derdinle hâlim yamandır. Yâr, yâr.

6- Ey sadık sevgili! Hulûsî’nin yüzü karadır, daima âh etmekte ve ağlamaktadır. O, bu hâliyle huzuruna nasıl çıksın? Yâr, yâr.

Nesre Çeviren: Prof. Dr. Nihat ÖZTOPRAK