Dîvân-ı Hulûsi: Ey gönül hâke eriş hâk ile yeksân olagör

1. Ey gönül hâke eriş hâk ile yeksân olagör
Tutuşup derd-i İlâhî ile sûzân olagör

2. Ne gerek fânî cihânın varına şâd olmagın
Dost visâline yetip sıdk ile handân olagör

3. Bu libâs ile gidilmez ol cânân illerine
Soyunup varlığını aşk ile uryân olagör

4. Başka yerden bir göz aç ki göresin sevdiğini
Bakıp ol sâf cemâle mest ü hayrân olagör

5. Kurb-ı yâr olam der isen yürü gönül yürü sen
Kul-ı derbân olu[ben] lâyık-ı ihsân olagör

6. Ey Hulûsî dostu eyle sen misâfir her zamân
Kondurup dil tahtına sâhib-i mihmân olagör

Nesre Çevirisi:

1. Ey gönül! Toprağa ulaş, toprakla karışmaya bak. İlâhî aşk derdi ile tutuşup yanmaya bak.

2. Geçici olan şu cihanın varlığına sevinmenin ne gereği var. Doğrulukla dosta kavuşup mutlu olmaya bak.

3. O sevgili diyarına bu varlık elbisesi ile gidilmez. Varlığını soyunup aşk ile çıplak olmaya bak.

4. Başka yerden yani gönülden bir göz aç ki sevdiğini göresin. O temiz ilâhî tecellilere bakarak kendinden geçmeye ve hayran olmaya bak.

5. Ey gönül! Sevgiliye yakın olayım dersen yürü, ona kapıcı kul olup ihsanı hak etmeye bak.

6. Ey Hulûsî! Sen dostu her zaman misafir eyle. Onu gönle misafir edip ev sahibi olmaya bak.

Nesre Çeviren: Prof. Dr. Nihat Öztoprak