Yele Ver Gitsin

Bırak şu garezi, vazgeç şu kinden

Akan boz bulanık, sele ver gitsin

Saklama sevgini, çıkar gönülden

Fitneyle, hasedi yele ver gitsin.

Yüreğinde cümle, kullar barınsın

Dışından bakınca, için görünsün

Nefsine yan çıkma, yerde sürünsün

Kibirle, gururu ele ver gitsin.

Allah diye yan ki, dumanın tütsün

Bırak şu benliği, kalbinden gitsin

Bağında şad olup, bülbüller ötsün

Ah ile zarını güle ver gitsin.

Su akıtma sakın yokuş, bayırdan

Buğday beklenir mi kuru çayırdan

Ağzını açarken, konuş hayırdan

Bal olsun kelamın, dile ver gitsin.

Ağacın gür olsun, dünesin kuşlar

Hep sende kabını doldursun boşlar

Kimseye değmesin attığın taşlar

Biriken hıncını, göle ver gitsin.

Bize emanettir, bu can kafeste

Ecel sıra bekler, gelir aheste

Ömür dudaklarda, bir garip beste

Dinleyip efkarı, tele ver gitsin.

HİLKATÎ’ yim Allah adın anarım

Abı hayat içsem, anca kanarım

Vebalim çok döne, döne yanarım

Leyla’yı, Mecnun’u çöle ver gitsin.