TÂ ELEST’TEN YOLDUR BANA!..

Aç o vahyin sofrasını; “Tevhîd” diyen dildir bana!.. Sar bu hicret yarasını; Hüzün yüklü “Gül”dür bana!.. Cân seyrine saldım nazar; Aşk mülküne düştü efkâr!.. Hak’tan gelen her i’tibâr; Hakkı tutan eldir bana!.. Gönül kanma mala, mülke; Cehd et, dayan farkı, farka!.. Tut, kulak ver dönen çarka; Nefs öğüten seldir bana!.. Hayrımda mı her gizli şer? Gör, bir ömrü etme heder!.. Yedi nefse inen Mahşer; Aşktan gelen hâldir bana!.. Değme, hoştur bu telaşım; Aşkım oldu cân sırdaşım!.. Aşk derdiyle dönen başım; Su, od, toprak yeldir bana!.. Gel gör benim varın özü; Her sûrede buldum izi!.. “Kader” denen ince yazı; Tâ Elest’ten yoldur bana!..