Şiir: Yaralı Dağlar

Serin sular yürür evvel derinden,
Cemre cemre esner gerinir dağlar.
Bahar seslense de eteklerinden,
Kalkıp da gitmeye erinir dağlar.

Bir lahza çözülse suskun dilleri,
Yıldırımlar yoklar çamlı belleri.
Boş dönmez mevlaya açık elleri,
Rahmet ikliminde arınır dağlar.

Dualaşsın diye aşkın esini,
Dinler durur ötelerin sesini.
Sermez alçaklara seccadesini,
Yiğidin gönlünde barınır dağlar.

Bir kara sevdadır derdi imanı,
Hazanı karşılar harman zamanı.
Eksilmez başından sisi dumanı,
Kaybolur kaybolur görünür dağlar.

Dert bağrına yükledimi varını,
Yanarda içine döker narını.
Göstermemek için yaralarını,
Bir beyaz örtüye bürünür dağlar.