Şiir: Gönül Şafağı

Yeniden yeşerir Yunus çınarı,

Özümüz sevgiyle süslenir bizim.

Ilgıt ılgıt akar mânâ pınarı,

Sözümüz sevgiyle süslenir bizim.

Hicran mevsimine edilir veda,

Her cemrede tazelenir bu sevda.

Tellerinde çiçek açar gül seda,

Sazımız sevgiyle süslenir bizim.

Bire bin verince yürek başağı,

Gülistana döner gönül şafağı.

Doğunca vahdetin ebemkuşağı,

Yüzümüz sevgiyle süslenir bizim.

Hakk’ın huzurunda versek el ele,

Cümle melek hayran olur bu hâle.

Peşimize düşer menekşe, lâle…

İzimiz sevgiyle süslenir bizim.

Hasret, hâlimize olur tercüman,

Kutlu muştuları bekler asuman.

Nurlu fetihleri gördüğü zaman,

Arzımız sevgiyle süslenir bizim.