Zekât Veren Karınca

Evvel zaman içinde
İki yokmuş, bir varmış;
Yemyeşil ovalarda
Bir karınca yaşarmış.

Her gün pazara gidip
Ticaretle uğraşmış,
İşi doğru olunca
Kazancı dolup taşmış.

Bazıları yatarken
Gece gündüz çalışmış;
Dostlarını geçince
Kendisiyle yarışmış.

Bu gayretler önüne
Nice nimetler sermiş,
Çalışkan karıncaya
Allah daha çok vermiş.

Alışveriş yapınca
Pek çok parası olmuş,
Kasa ağzına kadar
Çil çil altınla dolmuş.

Servetinin içinden
Kırkta biri ayırmış,
Yardıma muhtaç olan
İnsanları doyurmuş.

Hem yerine getirmiş
Gül İslam’ın şartını;
Hem fakirleri gezip
Dağıtmış zekâtını.