Peygamber Efendimizin Çocuk Sevgisi

Sevgili arkadaşlar, insanları bir arada tutan en önemli sebep, karşılıklı yararlanma ve dayanışma ihtiyacıdır. Sevginin, dostluğun ve Allah rızasının  karışmadığı insan ilişkileri, çıkar ilişkileri olmaktan öteye gidemez.

Sevgi, insanın olduğu her yerde vardır. Ailede olduğu gibi sosyal hayatın da kaynaştırıcı gücü ve mayası sevgidir.

Sevgiyi en geniş anlamda “İnsanları birbirine yaklaştıran olumlu ve iyi duyguların tümü" olarak tanımlamak yanlış olmaz.

Ana-baba sevgisi, çocuk, kardeş, arkadaş, eş, vatan  ve insanlık sevgisi   bu duygunun değişik yansımalarıdır.

Sevginin gerçek manada kaynağı Allahü Teâla'nın Sevgili Peygamberimize hitaben buyurduğu "Sen olmasaydın âlemleri yaratmazdım"  ifadesinde gizlidir.

Âlemlere Rahmet olarak gönderilen Hz. Peygamber (s.a.v.), çocuklara ayrı bir değer verir, her fırsatta çocuklara karşı beslediği sevgi ve merhamet hislerini göstermekten geri durmazdı.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), öncelikle cahiliye döneminden kalma kız-erkek ayrımını ortadan kaldırmıştır.

Bir adam Sevgili Peygamber (s.a.v)’in yanında oturuyordu. Bir ara bir erkek çocuğu geldi. Adam çocuğu öpüp dizleri üzerine oturttu. Biraz sonra adamın bir de kız çocuğu geldi. Adam onu da yanına oturttu. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz (s.a.v.): ‘Niçin ikisini bir tutmadın?’ diyerek adamı uyardı.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), her alanda olduğu gibi çocuklara sevgi, şefkat, merhamet ve onlara değer verme hususunda da bizlere en güzel örnek olmuştur. O, bu duyguları sadece kendi torunları için değil, diğer çocuklar için de taşımıştır.

Çocuklara olan sevginin en önemli tezahürü, onları öpmektir.  Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’i torunu Hasan’ı öperken gören bir sahabenin   O'nun  bu davranışını yadırgaması üzerine  "Merhamet etmeyene merhamet olunmaz " buyurmuştur.

Sevgili Peygamber (s.a.v)’in kalbinin sevgi, şefkat ve merhamet hisleriyle dopdolu olduğunun bir başka ifadesi de, oğlu İbrahim’in ölümü karşısında onu bağrına basarak ağlamasıdır.

Yahudi bir babanın oğlu olan ve ezanla dalga geçen  Ebu Mahsure'ye kızmak yerine, "güzel bir ses işittim, kimdi o?" diyerek onu onurlandıran ve sonrasında müslüman olmasını sağlayıp Kabe'ye müezzin olarak tayin eden Efendimizin hoşgörü, merhamet ve çocuk sevgisini anlatmaya kelimeler yetmez.

Sevgii arkadaşlar,  Peygamber Efendimizin (s.a.v.) bizlere olan tavsiye ve örnek davranışlarını hayatımıza rehber edinmeliyiz.  Güvercini vefat eden bir çocuğun evine başsağlığı için gidecek kadar kalbi sevgi ve merhamet duygularıyla dolu olan ve alemlere rahmet olarak gönderilen Efendimizin yolundan asla ayrılmamalıyız.

Kalın sağlıcakla..