Ömrümün Mânâsı

Ömrümün ahirinde gönlümde bir hülyâsın Tevile sığmayacak hakiki bir rüyâsın Aşk ilmini tahsile gözlerinle başladım Daldıkça anladım ki sahili yok deryâsın Ruhunu keşfettikçe bezm-i eleste gittim Ruhumla aynı sesin sahibi tek belâsın Bu nasıl imtihan ki cismine erişemem Uzaklardan akseden İlâhî bir ziyâsın Titrer mi gönlün aceb işittikçe âhımı Her seher âsumânda aradığım mahyâsın Hicrinle büyür aşkım cennette vuslat için Şiirime gizlenmiş çözülmez bir mânâsın Kâfî yarım kaldı âh mahşere dek sevdiğim Sen gönlünü tam eden şiir misli leylâsın