OKÇULAR TEPESİ

Ahmet Hoca umre arkadaşlarını Uhud Dağı’nın eteklerine getirmişti. Onlara Uhud Savaşı’nı, Okçular Tepesi’ni anlatacaktı. Ama öncesinde  Ahmet Hoca Uhud Dağı’na uzun uzun baktıktan sonra şöyle bir soru sordu: - Okçular Tepesi’ni terk eden sahabeler kimdi? Cevap yok... Soruyu tekrar etti… - Okçular Tepesi’ni terk eden sahabeler kimdi?!!! Yine ses yok… Sonunda muhibbanları mahcup bir şekilde; - Bilmiyoruz hocam, dediler. İşte o an her birimizin beynini, kalbini titretmesi gereken şu kelamlar döküldü Hocaefendi’nin dilinden: - Okçular Tepesi’ni terk eden sahabeler kimdi? İnanın, bunu ben de bilmiyorum. Aslında hiç kimse bilmiyor! Bu asla İslâm tarihinde de yazmaz. Hatta o okçular kimdi, öz çocukları da bilmez, eşleri de bilmez. Çünkü sahabe-i kiram efendilerimiz kimseye söylememiş, hep saklamış! Radıyallahu Teâlâ Anhum Ecmain… Ağızlarından bu konu hakkında hiçbir şey çıkmamış. Hatta ve hatta yıllar sonra Cemel, Sıffîn gibi hadiselerde birbirlerine ters düştükleri vakitlerde bile; - Sen zaten Uhud'da da tepeyi terk etmiştin, dememişler! Orada dahi birbirlerini hataları ile vurmamışlar. Ya Rabbi… Bu nasıl bir ahlak… Bizler Uhud'un aslında bir yenilgi değil zafer olduğunu yeni anladık. Bu ne edeb… Birbiri hakkında konuşmak için en ufak bir fırsatı kaçırmayan, hatta "Amaan, olanı söylüyorum, yalan söylemiyorum ya, benim niyetim temiz." diye nefsini aldatıp ağzından akan kardeşinin ölü etinin kanlarını temizleyeceği en ufak bir fırsatı kaçırmayan bizlerin buradan alacağı çok ders var.