Mısır Yolunda İlk Zafer

Memluk Ordusu 70-80 bin, Osmanlı Ordusu ise 40 bin civarındaydı. Yavuz, her savaştan önce olduğu gibi hocaların, ordunun önünde zafer duası yapmasını istedi. Edilen duaya bütün ordu, “âmin” dedi. Osmanlı Ordusu, savaşa hazırdı. Nihayet Yavuz, hücum emrini verdi. Mercidabık Ovası’ndaki amansız savaş, dört saat sürdü. Ordumuz, tarihimizi şanla dolduran büyük bir zafer daha kazandı. Memlûk Ordusu büyük bozguna uğradı. Kansu Gavri savaş meydanında öldü. Yavuz Sultan Selim, İslâm birliğini sağlama ve İslâm Dünyası’nın lideri olma yolunda büyük bir adım daha attı. Osmanlı Ordusu zafer sonra Halep ve Şam’a girdi. İki şehrin halkı da, Osmanlı Ordusu’nu karşılamak için yollara döküldüler. Yavuz ve ordusunu, coşkun tezahürat ve sevinç gösterileriyle karşıladılar. Biz Kutsal Toprakların Hizmetkârıyız! Yavuz Sultan Selim, Şam’ı fethedince, Cuma namazını kılmak için şehrin büyük camiine gitti. Camide tarihî bir gün yaşanıyordu. İlk defa hutbede, Sultan Selim’in adı okunacaktı. Namazın sünneti kılındıktan sonra imam hutbe okumak için minbere çıktı. Uzun uzun Padişah’a baktı. Sıra padişahın adını anıp, dua etmeye geldi. Heyecanlı ve titrek bir sesle şöyle dedi: - Yeryüzü Sultanı, ‘Hâkimü’l Haremeyn/Mekke ve Medine’nin hâkimi’ Sultan Selim Han! Sultan Yavuz, imamın, hutbesini bitirmesine fırsat vermeden, hemen ayağa kalktı ve şöyle konuştu: - Hayır! Biz mukaddes yerlerin hâkimi değil, hadimiyiz/hizmetkârıyız! Hutbe böylece değiştirilsin. İmam hutbeyi, Padişah’ın dediği gibi değiştirip tekrarladı. Konuşmasını tamamlayarak minberden indi.