ESMA BİN HÂRİSE (R. ANHA)

Esma bin Hârise (r. anha) ilim, fazilet ve medeniyet kervanının bir halkasıdır. Bu müstesna hanım, tüm varlık ve hayatını Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in hizmetine adamış bahtiyar insanlardan biri idi. Bu hanım sahabi için, İki Cihan Güneşi’ne hizmetkâr olmaktan daha büyük bir şeref olamazdı. Peygamberimiz’e hizmet etme şerefine erenler arasında Enes bin Mâlik’ten sonra adı geçenler, Esmâ bin Hârise ve kardeşi Hind bin Hârise’dir. Bu hanım sahabeler, her türlü eziyet ve meşakkat içinde, gece gündüz demeden Rasûlullah’ın hizmetinde bulunmaktan geri durmadılar. Bir yandan Suffe Medresesi’nde imanî ve ilmî bilgileri öğrenirken, diğer yandan Rasûlullah Efendimiz (s.a.v.)’in hizmetinde koşturuyorlardı. Rasûl-ü Zişan Efendimiz Medine’ye vardığında, “Mihmandâr-ı Nebî” unvanıyla anılan Ebû Eyyûb el-Ensarî’nin evinde kaldı. Ebû Eyyûb el-Ensarî, bizzat kendisi Rasûlullah (s.a.v.)’in hizmetinde bulunur, ihtiyaçlarını karşılar, isteklerine koşardı. Peygamberimiz (s.a.v.), bir zaman burada kaldıktan sonra kendi evine taşındı. Esmâ bin Hârise (r. anha) bu esnada, fiilen Peygamberimiz’in hizmetinde bulundu. Hane-i Saadet’e kovalarla Sukya Kuyusu’ndan su taşıdı. Esma bin Hârise (r. anha) kabile ve kavmi arasında önemli bir mevki ve saygınlığa sahipti. Hatırı sayılan biriydi. Hazreti Esmâ, İki Cihan Güneşi’nin hizmetinde bulunmayı, dünyanın makam ve mevkilerinden daha üstün ve daha şerefli görüyordu. Kendi kabilesinin lideri olmaktansa Rasûlullah’ın hizmetçisi olmak en büyük şerefti onun için. Bir keresinde Rasûlullah (s.a.v.), bir emri tebliğ etmek üzere onu kavmine yollamıştı. Rasûlullah (s.a.v.)’den bu emri alan Esmâ’nın, ayakkabılarını eline alarak, yalın ayak, koşar adım kavmine gittiği ve Peygamberimiz’in emrini tebliğ ettiği bildirilmektedir. Rasûlullah’ın mektebinde yetişen sahabilerin hizmet etmede ve vazifesindeki hassasiyetleri sonsuzdu. Esma bin Hârise (r. anha), Hicrî 66 tarihinde ebediyete intikal etmiştir.