Dost
Beş yamalı bir hırkayı,
Post eyledim, post eyledim...
Dostça paylaştım parkayı,
Dost eyledim, dost eyledim...
Gayretim hep Hak’tan yana,
Yaşıyorum yana yana!
Teslim oldum Yaradan’a;
Dost eyledim, dost eyledim...
Yön aradım gide gide,
Bize kimler himmet ede?
Âşık oldum Muhammed’e;
Dost eyledim, dost eyledim...
İkiyüzlülerden kaçtım,
Nice güzel ahbap seçtim,
Kur’ân- ı Kerîm’i açtım;
Dost eyledim, dost eyledim...
Dervişleri, sultanları,
Türküleri, romanları,
Bütün güzel insanları;
Dost eyledim, dost eyledim...
Yer çekimi, gök çekimi,
Allah her hâlin hâkimi!
Güler yüzlü bir hekimi;
Dost eyledim, dost eyledim...
Nabzımızda atanımı,
Şu toprakta yatanımı,
Bayrağımı, vatanımı;
Dost eyledim, dost eyledim...
Yıldızları, dolunayı,
Kuşu, ağacı, goncayı,
Düşman olmadan dünyayı;
Dost eyledim, dost eyledim…
Şuarâyı, sanatkârı,
Doğan güneş, yağan karı,
Her nimeti, ayva, narı;
Dost eyledim, dost eyledim...
Velîleri, zâkirleri,
Çomarları, tekirleri,
Garipleri, fakirleri;
Dost eyledim, dost eyledim...
Sildim ezâ edenleri,
Haset, kemlik güdenleri,
Kutlu yolda gidenleri;
Dost eyledim, dost eyledim...
İyi günlerde ziyneti,
Kötü zamanda nimeti,
Uzak kalınca hasreti;
Dost eyledim, dost eyledim...
Dostum arttı, Celil oldum,
Eksildikçe zelil oldum,
İbrahim’e, Halil oldum;
Dost eyledim, dost eyledim...
Halil GÖKKAYA
Şair
Ailemin yok tadı, sen yoksan eğer,Kemirir beynimi kurt anneciğim…Güzelim gökyüzü matemde meğerTalan olmuş oba, yurt anneciğim.Nâra düştüm, kime derdim yanayım,Üsküdar’dan sana güller sunayım.Tut sarıp...
Şair: Halil GÖKKAYA
Bir şehir ki Türkiye’nin serhaddi,Elmasta kaç kırat değer Edirne?Güzellikler hem manevi hem maddi,Saklıymış kalbinde meğer Edirne…Süloğlu’nun, Uzunköprü niyazı,Selimiye yükseltiyor avazı,Burmalı camim...
Şair: Halil GÖKKAYA
-Eşim, Hekim Fatma K. G.’ ya-Bu nasıl bir fasl-ı kader,Şam’daydın, Samsun’a gittin?Soyun Ebu Bekr’e erer,Ak Şeyhimiz, Akşemseddîn…Çalışkanlık, ilim sende,Üstün zekâ, bilim sende,Hâfız oldun yedisinde,...
Şair: Halil GÖKKAYA
Gitme kardeş yanlış yöne,En son Hak din İslâmiyet...Bundan sonra başka dîne,Olur mu hiç teslîmiyet?Hakaretler hobi oldu,Saldırılar tabiî oldu,Sözde İslâmfobi oldu,Uyanınca câhiliyet...Şakıyan dillerde...
Şair: Halil GÖKKAYA