Diyedir

Cân taşıma kastımız cânân ister diyedir

Kurbanda görmek için al kan ister diyedir

Ölüm hoştur elbette gözlerinin önünde

Cânımızdan cânına dermân ister diyedir

Ne bilsin o nigâr ki aşkı tahsil etmemiş

Biz ölünce belki de hicrân ister diyedir

Ahir zaman güzeli açmaz aşk kitâbını

Aşk mektebi sînede mekân ister diyedir

Hiddetinden zülfünü târumâr etmiş gördük

Hezâr-ı dil dâimâ figân ister diyedir

Gönlü bir virânedir ammâ ki bilmez o yâr

Dinmez gözyaşımızdan ummân ister diyedir

Vaslının hayâlini terk etmeyiz bir ömür

Gün gelir belki vaslı nihân ister diyedir

Düştükçe terfî ettik aşk tahtına biz Kâfî

Yanmamız gönül her dem cânân ister diyedir