Dîvân-ı Hulûsi: Beni ey servi mecnûn eyleyen

1. Beni ey servi mecnûn eyleyen vechin hayâlidir
Yazılmaz söz ile denmez bu ne aşkın melâlidir

2. Girer meydân-ı aşka her taraf yâra sücûd eyler
Yine ol secdesi anın Hudâ-yı Zü’l-Celâlidir

3. Gözün görmez velî âlem sücûdu vech-i ârifdir
Ana âlem sücûd etse yine Hakk’ın kemâlidir

4. Göz ol göz kim görüp Hakk’ı kamu mahlûku Hakk bildi
Öz ol öz mü ki yârından cüdâ her ânı hâlîdir

5. Sücûd et Âdem’e tarh-ı suver kıl anda şekk etme
Ki vech-i Hakk’ın Âdem pertev-i aks-i cemâlidir

6. Sakın ta‘n etmeğe aşk ehlini ey dil şürû‘ etme
Ki zîrâ ehl-i aşk rindân-meşreb lâübâlîdir

7. Hulûsî kim ki kendinde şuhûd eyledi Allah’ı
O cân erdi visale bulduğu yârın visâlidir

Nesre Çevirisi:

1. Ey servi boylu! Beni Mecnûn gibi âşık eden senin yüzünün hayalidir. Bu öyle bir aşkın hüznüdür ki yazılmaz ve söz ile ifade edilmez.

2. Sevgili aşk meydanına girince her taraf ona secde eder. Onun secdesi yine celal sahibi Hudâ’yadır.

3. Senin gözün görmez lakin âlem, ârifin yüzüne secde eder. Ona âlem secde etse de yine (o secde edilen yer) Hakk’ın kemâlidir.

4. Hakk’ı görüp bütün yaratılmışları Hak bilen göz, gerçeği görebilen gözdür. Sevgilisinden ayrıyken her ânı boş olan öz de gerçek özdür.

5. Görüntüyü bırak, Âdeme secde et, onda şüphe etme. Çünkü Âdem, Hakk’ın yüzü ve cemâlinin aksinin ışıklarıdır.

6. Ey gönül! Aşk ehlini kınamaktan sakın, öyle bir şeye başlama. Zira aşk ehli, rind meşrepli, dünya işlerine aldırış etmeyen kayıtsız kimsedir.

7. Ey Hulûsî! Allah’a kendi vücudunda tanık olan kimsenin canı visale erdiğinde, bulduğu o visal, sevgilinin visalidir.

Nesre Çeviren: Prof.Dr. Nihat ÖZTOPRAK