Camgöz ve Arkadaşları Kayak Merkezinde

Sevgili çocuk dostlarım;

Kar iyice bastırdı. Bugünlerde bizim çiftliğe yakın kayak merkezi açılıyor. Ömer ve Zeliş de dahil köyün bütün çocukları çok heyecanlı. Teleferikler kurulmaya başlandı. Kayak merkezinin sahibi, çocukları ve hayvanları çok seviyormuş. Bir gün bütün çocukları topladı ve (tabii çocukların arkadaşları olarak Uzun Kulak ve beni de) teleferiğe bindirdi. Teleferik yukarı doğru yükselirken aşağıda kalan bembeyaz çam ağaçları, çatıları karla kaplı evler ve yarı donmuş dere muhteşem görünüyordu.

Teleferik yukarı varınca hepimiz sırayla indik. Ayağımızı yere atar atmaz kara gömüldük. Çocuklar karı öyle çok sevmişlerdi ki; kalkmadan karın içinde yuvarlanmaya başladılar. Onlar yuvarlanıp birbirlerine kartopu atarken, biz de Uzun Kulak’la etrafta dolaşmaya başladık.

Kayak pistinden biraz çıkınca, ileride uzun çam ağaçlarının arkasında tilki dostumuz Kadife Kuyruğu gördük. Bizi görünce çok sevindi ve bize doğru koşmaya başladı. Birbirimizi gördüğümüze çok sevinmiştik. O sırada Kadife Kuyruk’u gören bazı insanlar “Aaa! Tilki var orda!” diye bağırdılar. Kadife Kuyruk sesleri duyunca hemen koşup ağaçların arasında kayboldu. Uzun Kulak arkasından bakarken “İnsanların onu yakalamasından korktu.” diye mırıldandı. Ben;

-Kadife Kuyruk özgürlüğüne çok düşkün. Kaçmakta haklı, dedim.

Çocukların yanına doğru giderken teleferiğin hareket ettiğini gördük. Yalnız dikkatle bakınca bizim çocuklardan Hasan’ın teleferiğin camlarına vurarak bağırdığını fark ettik. Uzun Kulak, onu biraz sakinleştirmek için hemen havlayarak teleferiğe doğru koşmaya başladı. Ben de miyavlayarak var gücümle koşup Ömer’le Zeliş’e haber verdim. Onlar peşimden koşarak gelirken teleferikteki çocuğu gördüler. Ömer teleferiğin kumanda merkezine gitti. Zeliş de yavaş yavaş yükselen teleferiğin yakınına gelip çocuğa;

-Sakın korkma! Şimdi aşağı indireceğiz seni, diye bağırdı. Hasan biraz sakinleşmiş gibiydi. O sırada Ömer’in de haber vermesiyle teleferik önce durdu, sonra da geri gelmeye başladı. O sırada bütün çocuklar da toplanmıştı. Her kafadan bir ses çıkmaya başladı.

- Ne işin vardı tek başına?

- Hiç korkmadın mı?

- Ya düşseydin?

Çocuk bu soruların karşısında ne yapacağını şaşırmış bir halde Ömer’le Zeliş’e baktı. Ömer;

- Çocuklar yeter bu kadar soru. Haydi, hep beraber kayak pistine.

Kayak merkezinde ilk günümüz böyle geçti çocuklar. Bir dahaki bölümde kayakla ilgili maceralarımızı anlatacağım size.

Görüşmek üzere çocuklar, hoşça kalın...