Bir Kitap: Küçük Bulut Sirus

Kitabın adı: Küçük Bulut

Yazar: Gülçin Durman

Resimleyen: Zeynep Kevser Demirel

Yayınevi: Kayalıpark Yayınları

Yayın yeri ve yılı: Konya/2017

Sayfa sayısı: 46

Yaş aralığı: 8+

İşlenen konular: Yağmurun ve karın yağmasında, gök gürültüsünde bulutların rolü.

Gökyüzünde küme küme olan bulutları seyretmeyi, onları seyrederken de bir şeylere benzetmeyi ben çok severim. Sizler de sever misiniz sevgili çocuklar bilmiyorum ama ben onları bazen bir ata, bazen bir ağaca benzetirim. Tabii benim benzettiğim bu varlıklar kısa süre sonra bozulur çünkü bulutlar durmadan hareket eder. Onların da bir görevi vardır ve o görevlerini aksatmadan yerine getirirler. Bugün sizlerle paylaşacağım kitabımız da bir bulutun başından geçenleri anlatıyor. Kitabımızın kahramanı Küçük Bulut.

Küçük Bulut sizler gibi oynamayı çok seviyor. Yine bir gün tam oyunun en tatlı yerinde annesi çağırıyor ve artık gitme vaktinin geldiğini söylüyor. Tabii yine sizler gibi Küçük Bulut da bu durumdan hiç hoşlanmıyor zira oyunun en güzel yerinde oyun ve arkadaşlar bırakılır mı hiç ama değil mi? Neyse çaresiz Küçük Bulut annesinin yanına dönüyor.

Küçük Bulut annesine niçin durmadan hareket ettiklerini, niçin onların insanlar gibi bir evlerinin olmadığını soruyor. Küçük Bulut’un bu sorusunun cevabını sizler elbette biliyorsunuz. Ama yine de anne bulutun cevabına kulak verelim. Anne bulut Küçük Bulut’un yanağını öptükten sonra şunları söylüyor:

“Bulutçuğum, biz bulutların görevi yağmur ile kar taşımaktır. Dünyanın, insanların ve hayvanların suya ihtiyacı vardır. Su olmayınca ağaçlar da çiçekler de kurur. Susuz kalan ülkelerdeki çocuklar hastalanır. Meyveler, sebzeler olmaz.” Annesinden bunları öğrenen Küçük Bulut yaptıkları işin ne kadar mühim, önemli olduğunu anlıyor ve yağmuru dört gözle bekleyenlerin üzerine yağmur çuvalını boşaltmaya başlıyor.

Bu kez karlı bir günde insanların üşüdüğüne şahit oluyor Küçük Bulut ve üşüyüp hasta olan insanlara kötülük mü yapıyoruz acaba, diye düşünmeye başlıyor. Bu sırada çuvallardaki kar tanelerinin bir an önce yeryüzüne inmek için itişip kakıştıklarını görüyor ve onlara kızıyor. Bu sırada bir kar tanesi öne çıkıyor ve Küçük Bulut’a nehirlerin, ırmakların kendilerine ihtiyacı olduğunu anlatıyor. Küçük Bulut yaptığı hatanın farkına varıyor ve kar tanelerinden özür dileyip hemen onları dağların, ırmakların, göllerin üzerine boşaltıyor.

Bizim meraklı Küçük Bulut’un maceraları bunlarla kalmıyor. Mesela bir gün arkadaşlarıyla oynarken çıkardıkları gök gürültüsünden insanların korkup kaçtıklarını görüyor ve çok eğleniyor ama Güneş onların bu davranışının yanlış olduğunu kimseyi korkutmaya haklarının olmadığı ikazını yapıyor. Küçük Bulut ve arkadaşları hatalarını anlıyor özür dileyip sessizce uzaklaşıyorlar.

Son olarak Küçük Bulut binlerce leyleği gökyüzünde görüyor. Bu leyleklerin içinde arkadaşı Laklak da var. Küçük Bulut Laklak’a nereye gittiklerini soruyor. Laklak, havaların soğumasından dolayı güneye göç ettiklerini ama baharla tekrar döneceklerini söylüyor. Küçük Bulut, Baharla birlikte Laklak’ı tekrar göreceği için çok mutlu oluyor.

Hayattan ne de çok şey öğrendi bizim Küçük Bulut değil mi sevgili çocuklar! Şimdi başınızı kaldırıp gökyüzüne bakın bakalım acaba bizim Küçük Bulut’u görebilecek misiniz?...