Bayram: Birlik, Beraberlik ve Rahmet İklimi

Aziz okurlar;

Bayramlar, gönüllerimizin aynı kıbleye yöneldiği, dualarımızın aynı semaya yükseldiği müstesna zamanlardır. Sevinçle hüzün, şükürle tefekkür bu günlerde yan yana durur. Bir ay boyunca sabırla olgunlaşan kalpler, bayram sabahı rahmetle yıkanır. Saf saf, omuz omuza durduğumuz namazda, yalnız olmadığımızı, bir ümmetin parçası olduğumuzu yeniden idrak ederiz. Bayram, ferdî mutluluğun değil, müşterek sevincin adıdır.

Birlik ve beraberlik, inancımızın özüdür. Rabb’imizin “Hep birlikte Allah’ın ipine sımsıkı sarılın.” hitabı, bayram günlerinde daha gür bir sadâ olur. Aynı sofrada ekmeği bölüşmek, aynı selâmda kalpleri buluşturmak, aynı duada gözyaşını saklamak… İşte, kardeşliğin mayası budur. Küçükler büyüklerin ellerine hürmetle eğilirken büyükler de şefkatle onların başını okşar, nesiller arasında görünmez bir sevgi köprüsü kurulur.

Bayram, paylaşmanın en güzel suretidir. Zekâtın ve sadakanın bereketi, kapıları çalınan her evde umut olur. Bir yetimin yüzünde beliren tebessüm, bir ihtiyaç sahibinin gönlünde yeşeren güven bayramın gerçek hediyesidir. Unutmayalım ki paylaştıkça azalmayan tek şey sevgidir; verildikçe çoğalan tek nimet merhamettir. Bu iklimde dargınlıklar erir, küslükler çözülür; kalpler yeniden birbirine emanet edilir.

Aile, bayramın en sıcak ocağıdır. Aynı çatı altında edilen bir dua, aynı masada bölüşülen bir lokma, aynı hatırayı gülümseyerek anmak… Bütün bunlar bize, huzurun kalabalıkta değil; kalplerin aynı istikamette atmasında saklı olduğunu öğretir. Bayram sabahı evlerimize dolan tekbir sesleri, yalnız sokakları değil, iç dünyamızı da aydınlatır.

Bu bayramda gönüllerimizi genişletelim, kırgınlıkları geride bırakıp muhabbeti büyütelim. Birliğimizi kuvvetlendiren her söz, beraberliğimizi tahkim eden her adım yarınlarımız için atılmış bir temeldir. Rabb’imiz, bayram sevincimizi daim; birlik ve dirliğimizi kaim eylesin. Bayramımız mübarek, hanelerimiz huzurla dolu olsun.

Ayrıca bayram, bize, emanet bilincini de hatırlatır. Eş, evlat, anne-baba ve komşu; her biri Rabb’imizin gönlümüze bıraktığı kıymetli emanetlerdir. Bayram günlerinde yapılan her ziyaret, edilen her hayır duası -aslında- bu emanete sahip çıkmanın bir ifadesidir. Kapısı çalınan bir akraba, hatırı sorulan bir büyük, sevindirilen bir çocuk… Hepsi, birlik ağacının köklerini derinleştirir. Zira muhabbetle sulanan aileler, merhametle büyüyen toplumlar inşa eder. Bayramın rahmetini yalnız bugüne değil, bütün bir yıla taşıyabilmek duasıyla…