Az Gelir
Bir eldeyken, ikinciyi,
Verseler az gelir bana
Yatak yerine kuş tüyü,
Serseler az gelir bana.
Unutmuşum gerçekleri,
Hep tek yedim çilekleri,
Bütün güzel çiçekleri,
Derseler az gelir bana.
Yokluk yaşıyorum varla,
Güzellik aradım zorla,
Toprağımı altınlarla,
Karsalar az gelir bana.
Dizginsiz nefsimin atı,
İstifte buldum rahatı,
On kat üstüne, yüz katı,
Örseler az gelir bana.
Nerde kısa günün kârı,
Aç gözlerim doysa bari!
Bütün Lâhor kumaşları;
Sarsalar az gelir bana.
Yüreğim mutmain malla,
Oyalanır, alla pulla!
Köşkümün ardına villâ;
Kursalar az gelir bana...
Burnum Kaf Dağı’nda durur,
Sanır, zenginlikte huzur!
Celil neyle tatmin olur?
Halil GÖKKAYA
Şair
Ali Ulvi Kurucu Bey anlatıyor:“Bir gün amcam Hacıveyiszâde ile yakındaki bir sebze pazarına gittik. Meydanın orta yerinde, elinde şemsiyesiyle bir ihtiyar, bahçesinden topladığı patlıcanları küçük bir...
Yazar: Aydın BAŞAR
Bu yükseliş kalır yarım,Semâya fırlayan okuz!Erir gider umutlarım,Bugün varız, yarın yokuz...Melek çıkar, gelir gülüm,Seyir biter, kopar film...Neler yıkıp geçer ölüm,Bugün varız, yarın yokuz...Felekt...
Şair: Halil GÖKKAYA
Elif Efendi, her bir köşesi ilim ve irfân ehli ile aydınlanmış şehir İstanbul’un Sütlüce semtindeki Hasîrîzâde Dergâhı olarak bilinen kültür ve mâneviyât merkezinden sessiz bir çığlık ile gönüllere se...
Yazar: Fatih ÇINAR
Bir korku, bir telâş, bir zifirî gamKureyş beldesine indiği akşamKüfrün en kudurgan, en bed vaktidir.Delirir korkunun uykusuzluğu,Kavurur geceyi kan susuzluğu…Şirkin nübüvvete savlet vaktidir.Mukaddes...
Yazar: Vedat Ali TOK