Ay Geçer Yıl Geçer

Kabına sığmayan çaylar gibisin,

Ömür gemisinin dümeni sende.

Alnı akıtmalı taylar gibisin,

Yiğitlik dendi mi öndesin önde.

Kaşınla, gözünle, billur sesinle

Dünyalar içinde bir tanesin sen.

Rayiha sunarsın gül nefesinle

Sensin yüreğinde rüzgârlar esen.

Dilerim gençliğin gelmesin göze,

Gönül pınarından suyun gür aksın.

Seni anlatmaya ne hacet söze?

Öylesine duru, öyle berraksın.

Yedi iklim dört köşeye yayılır,

Efsane efsane söylenir ismin.

Âlemde yok yere cana kıyılır,

Aman ha dikkat et, çok olur hasmın.

*

Ay geçer, yıl geçer, bozulur denge;

Bitmez zannettiğin gençliğin biter.

Boş yere girişme zamanla cenge,

Sana sonbaharın öğüdü yeter.

Haydi döndür elindeyse zamanı,

Güzelim gençliği geriye getir.

Haydi dağıt gözündeki dumanı,

Elindeyse bütün dertleri bitir.

Bir de bakarsın ki ermişsin kışa,

Öyle kış ki gelmez artık baharı.

Boşuna inleme, yaş dökme boşa;

Artık hatırandır ömrünün varı.

Gel dostum, tez elden aklını kullan;

Bugünden yarının hesabını yap.

Bil ki yol gösterir sana anbean,

Kâinat isimli mükemmel kitap.