Asrın Aynası

Asır değişti diye, değişmez ki töreler

Özünden kopan insan, ruhunu yalan eyler

Medeniyet sanırsa, her gördüğün yeniyi

Mazisinden sıyrılır, gönlünü nalan eyler

Dinlemezse mizanlı, ataların sözünü

Her duyduğu boş lafla, kafayı klan eyler

Edep denen hazine, sandıklarda çürür mü

Üslûp nedir bilmezi, sebepsiz balon eyler

Ne varsa atalarda, kolay mı çöpe atmak

Yok sayarsa gerçeği, bugünü talan eyler

Özgürlük başka şeydir, ölçüsüzlük başka şey

İnsan çıkarsa yoldan, geceyi alan eyler

Kalemin keskin olsun, lâkin Hakk'a yaslansın

Sözler zehir olursa, küslüğü ilan eyler

Her mesele üstüne, hüküm vermek hüner mi?

Here heçe konuşmak, sözleri palan eyler

Şöhret için bağırmak, bir marifet değildir

Boş konuşmak dilleri, ıslıklı yılan eyler

Susmak gerek kimi an, sözü iyi tartmalı

Söz altından olursa, ruhları dilan eyler

Anadolu irfanı, buluşursa el ele

Kardeşliği, dostluğu, kalplere dolan eyler

Ne geçmişi küçümse, ne yarını kör eyle

İkisi bir olursa, yüzleri gülen eyler

Halkın gönlü aynadır, ne ekersen biçersin

Kötülükler ekersen, pisliği kalan eyler

Taş atmakla büyülmez, söz söylemek hünerdir

Kem sözler ki  adamı, tanınmaz ulan eyler

Her bir çağın modası, geçer gider hevesle

Heves biter geriye, falanı filan eyler

Sanma sakın kendin dev, kibirlenme budala

Bir gün gelir aynanı, birisi silen eyler