ANNE BABA HAKKI

İnsanlığın ortak atası Hz. Adem (a.s)’dır. İnsanlığın babası Adem (a.s), anası ise Havva (a.s)’dır. İnsanlar, bu ikisinin evlenmesi ile çoğalmıştır. Buna göre her insanın bir babası bir de anası vardır ve kısaca ebeveyn denilir. Çocuklar, ailenin neşe ve mutluluk kaynağıdır. Her ebeveynin en büyük özlemi, göz aydınlığı hayırlı evlat yetiştirerek topluma kazandırmaktır. Anne babalar, özellikle kırk yaşından sonra adeta çocukları için yaşarlar ve kazançlarının çoğunu onların yetişmesine harcalar. Bunun için anne baba hakkı ödenmez, denilmiştir. Annelik, dünyanın en zor fakat en onurlu işidir. Bebeğini dokuz ay karnında taşır. Bu sırada bir çok sıkıntı yaşar, yaşam kalitesi düşer. Doğum, içinde ölüm riski de olan çok zahmetli bir iştir. Anne, doğumdan sonra bebeğini belli bir yaşa getirinceye kadar, beslenmesinden temizliğine, sağlık durumundan belirli alışkanlıklar kazanmasına kadar an be an takip eder. Annenin çocuğu ile ilgili yakın takibi, yetişkinliğe erip hayata atılıncaya kadar devam eder. Bundan sonra da eskisi kadar olmasa da annenin aklı da gönlü de çocuklarındadır. Baba olmak da kolay iş değildir. İş bulup çalışmak, para kazanmak ve böylece aileyi geçindirmek, öncelikle babanın sorumluluğundadır. Kolay iş yoktur. Bazı işler, ağır fizik gücü gerektirirken, bazı işler, ağır manevi sorumluluk ve psikolojik direnç ve sabır gerektirir. Dikkat edilirse çoğunlukla iş kazalarında helal kazanç peşinde olan babalar ölmektedir. Anne babalar, evlatları için yaptığı fedakarlığın karşılığında onlardan bir beden ödemelerini de beklemezler, onların yetişip bir meslek sahibi olmaları, kendi ailesini kurup kimseye muhtaç olmadan geçindiklerini görmeleri ebeveynler için yeterlidir. Ebeveynin evlatları için yapmış olduğu fedakarlığa karşılık evlatlar için iki temel görev vardır.

1. Onlara saygıda kusur etmemek ve yaşlandıklarında onlarla ilgilenmek.
2. Anne babalarından gördükleri fedakarlığın aynısını kendi çocukları için yapmak.

Çocuklar, bu iki temel göreve ilaveten anne babalarının sevgi ve takdirini kazanarak ve onların hayır dualarını alarak haklarını helal ettirebilirler. Bir sahabi, cahiliye döneminde annesine çok eziyet etmiş. Müslüman olduktan sonra ise yaptığına pişman olmuş, helallik istemiş hatta Peygamberimizin veda haccında, yaşlı annesini sırtında taşımış ve annesine hac yaptırmış. Hacdan sonra durumu Peygamberimize anlatarak, acaba annemin benim üzerimdeki hakkını ödeyebildim mi? diye sormuş. Peygamberimiz ona, sen bu yaptıkların, annenin seni doğururken çektiği sancının karşılığı bile değil, buyurmuş. Buna göre, anne baba hakkı ancak, onların hoşnutluğu ve hayır duası ile ödenir.Anne babasının hayır duasını alan evlattan Allah da razı olur.

Emine Büşra YÜKSEL

Yazar