Şiir: Tümsek

Kıyâmete kadar misafir olan,
İnsanlardan haber ver sessiz tümsek...
Hiç mahzun kalır mı Mevlâ’yı bulan?
Firdevsî bir döşek ser sessiz tümsek...

Konuk olmuş kaç bin peygamber sana,
Senden gelen kullar hep döner sana!
Hazret-i Muhammed bile yâr sana;
Şerefle göğsünü ger sessiz tümsek...

Meydan okur süslü-püslü sözlere,
Gıpta eder Hakk’a dönük yüzlere!
Dıştan içe ibret almaz gözlere,
Bilmem neler neler der sessiz tümsek...

Fânî ticaretin nabzını tutan,
Büyük servetine servetler katan!
Şimdi sus-pus olup koynunda yatan,
Koca patronları yer sessiz tümsek...

Nerden geçer ölümsüzlük yolları?
Has ruh bilir tutunacak dalları...
Kur’ân’ın yolunda giden kulları,
Ne olur şefkatle sar sessiz tümsek...