Şiir: Saçıldı Misk ü Amber

Ey bizleri var eden!

Kul Sen’in, kurban Sen’in.

Resûl’üne yâr eden,

Gül Sen’in, gülşen Sen’in.

Ümidimiz batmasın,

Hüsran ile bitmesin,

Sahralarda yitmesin,

Çöl Sen’in, umman Sen’in.

Gafletten uyanmışız,

Kapına dayanmışız,

Ocağında yanmışız,

Kül Sen’in, külhan Sen’in.

Duyduk kutlu çağrıyı,

Uzak eyle uğruyu,

Göster bize doğruyu,

Dil Sen’in, ferman Sen’in.

Söner hayat çırası,

Gelir hesap sırası,

Ümit-korku arası

Yol Sen’in, kervan Sen’in.

Ecel geldiği zaman,

Kulların der: El’aman!

N’olur olmasın talan,

Bal Sen’in, kovan Sen’in.

Yükselince âhımız,

Savrulur günahımız.

Ey Yüce Allah’ımız,

Yel Sen’in, harman Sen’in.

Gelince son Peygamber,

Saçıldı misk ü amber.

Tüm çiçekler seferber,

Dal Sen’in, devran Sen’in.